درخت انجیر و بناهای باستانی

ficus  درخت انجیر، کابوس کسانی است که باید از بناهای باستانی نگهداری کنند. انجیر خیلی راحت لابلای صخره‌های سنگی ریشه می‌دواند و ریشه‌اش پس از مدتی باعث خرد شدن سنگ و ریزش آن می‌شود. برای همین در گزارش‌های مرمت آثار باستانی چنین عبارت‌هایی می‌خوانیم: «راهساز یادآور شد: ۱۰ قطعه سنگ دیگر در پی عوامل طبیعی و به خصوص رشد درختان انجیر از محل اصلی خود بر روی بنای آرامگاه جابجا شده بودند که آنها نیز پس از جداسازی دوباره بر سر جای اولیه خود قرار داده شدند.» (به نقل از روزنامه ایران)

درخت انجیر در تخت جمشید

بعضی باستان‌شناسان حدس می‌زنند، شیوه‌ی استخراج سنگ در معادن باستانی مصر اینطور بوده که اول سوراخ‌هایی در سنگ ایجاد می‌کرده‌اند و در این سوراخ‌ها ریشه‌ی انجیر می‌چپانده‌اند، بعد این ریشه‌ها را خیس می‌کرده‌اند و با این کار از داخل به سنگ فشار می‌آمده و در نتیجه بخشی از سنگ از روی رگه‌های طبیعی خودش جدا می‌شده.

واقعا نمی‌دانم این شیوه عملی است یا نه؟ ولی ایده‌ی جالبی است!

۵ Comments

  1. مهدی موسوی ۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۸
  2. سورملینا ۱۱ شهریور ۱۳۸۷
  3. فاطمه ۱۰ شهریور ۱۳۸۷
  4. دینا ۹ شهریور ۱۳۸۷
  5. sinac ۷ شهریور ۱۳۸۷

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *