اشکدان

قدیم‌ها سفر رفتن شوخی نبوده و کسی که می‌رفته، کمِ کم چند ماهی از خانه دور بوده و خبر هم که حکم کیمیا را داشته است. آن وقت‌ها ملت ظرف‌هایی داشته‌اند به نام «اشکدان» با شکل‌ها و طرح‌های مختلف. کسی که (معمولا خانمی که) سفرکرده‌ای داشته، در زمان سفر اشک‌هایش را توی اشکدان جمع می‌کرده و بعد از به سلامت برگشتن یار سفرکرده، به نشانه علاقه و پایبندی به او نشان می‌داده یا هدیه می‌کرده.

چندتا از این اشکدان‌ها توی موزه‌های مختلف ایران هست مثلا توی موزه‌ی چهلستون و موزه‌ی کلیسای وانک. این یکی را در موزه‌ی مردم‌شناسی کاخ گلستان پیدا کردم:

عکس اشکدان

* شعر «حراج اشیای گریه‌آور» را هم از عباس صفاری بخوانید.

۳۴ Comments

  1. abbas ۱۳ خرداد ۱۳۹۴
  2. abbas ۱۳ خرداد ۱۳۹۴
  3. abbas ۱۳ خرداد ۱۳۹۴
    • فریدنی ۱۳ خرداد ۱۳۹۴
    • شیما ۱۹ فروردین ۱۳۹۵
  4. پریا ۶ اردیبهشت ۱۳۹۱
  5. مصطفی ۷ خرداد ۱۳۹۰
    • علی گنجه ای ۷ خرداد ۱۳۹۰
    • فریدنی ۹ آذر ۱۳۹۰
  6. سورملینا ۱۸ اسفند ۱۳۸۷
  7. سورملینا ۱۸ اسفند ۱۳۸۷
  8. امیر ۱۷ اسفند ۱۳۸۷
    • دینا ۱۸ اسفند ۱۳۸۷
  9. داود ۱۵ اسفند ۱۳۸۷
  10. دینا ۱۵ اسفند ۱۳۸۷
    • مهران ۱۵ اسفند ۱۳۸۷
  11. ایران ۱۵ اسفند ۱۳۸۷
    • علی گنجه ای ۱۵ اسفند ۱۳۸۷
      • فاطمه ۱۵ اسفند ۱۳۸۷
    • سورملینا ۱۸ اسفند ۱۳۸۷
  12. فينگيل بانو ۱۴ اسفند ۱۳۸۷
    • فاطمه ۱۴ اسفند ۱۳۸۷
    • علی گنجه ای ۱۴ اسفند ۱۳۸۷
      • فينگيل بانو ۱۷ اسفند ۱۳۸۷
    • دینا ۱۵ اسفند ۱۳۸۷
      • فينگيل بانو ۱۷ اسفند ۱۳۸۷
  13. فينگيل بانو ۱۴ اسفند ۱۳۸۷
    • فاطمه ۱۴ اسفند ۱۳۸۷
  14. ناشناس ۱۴ اسفند ۱۳۸۷
  15. مهران ۱۴ اسفند ۱۳۸۷
  16. فاطمه ۱۳ اسفند ۱۳۸۷
    • فينگيل بانو ۱۴ اسفند ۱۳۸۷
  17. کچلچه ۱۳ اسفند ۱۳۸۷

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *