اشکدان

قدیم‌ها سفر رفتن شوخی نبوده و کسی که می‌رفته، کمِ کم چند ماهی از خانه دور بوده و خبر هم که حکم کیمیا را داشته است. آن وقت‌ها ملت ظرف‌هایی داشته‌اند به نام «اشکدان» با شکل‌ها و طرح‌های مختلف. کسی که (معمولا خانمی که) سفرکرده‌ای داشته، در زمان سفر اشک‌هایش را توی اشکدان جمع می‌کرده و بعد از به سلامت برگشتن یار سفرکرده، به نشانه علاقه و پایبندی به او نشان می‌داده یا هدیه می‌کرده.

چندتا از این اشکدان‌ها توی موزه‌های مختلف ایران هست مثلا توی موزه‌ی چهلستون و موزه‌ی کلیسای وانک. این یکی را در موزه‌ی مردم‌شناسی کاخ گلستان پیدا کردم:

عکس اشکدان

* شعر «حراج اشیای گریه‌آور» را هم از عباس صفاری بخوانید.

۳۵ Comments

  1. Roya ۰۲ فروردین ۱۳۹۷
  2. abbas ۱۳ خرداد ۱۳۹۴
  3. abbas ۱۳ خرداد ۱۳۹۴
  4. abbas ۱۳ خرداد ۱۳۹۴
    • فریدنی ۱۳ خرداد ۱۳۹۴
    • شیما ۱۹ فروردین ۱۳۹۵
  5. پریا ۰۶ اردیبهشت ۱۳۹۱
  6. مصطفی ۰۷ خرداد ۱۳۹۰
    • علی گنجه ای ۰۷ خرداد ۱۳۹۰
    • فریدنی ۰۹ آذر ۱۳۹۰
  7. سورملینا ۱۸ اسفند ۱۳۸۷
  8. سورملینا ۱۸ اسفند ۱۳۸۷
  9. امیر ۱۷ اسفند ۱۳۸۷
    • دینا ۱۸ اسفند ۱۳۸۷
  10. داود ۱۵ اسفند ۱۳۸۷
  11. دینا ۱۵ اسفند ۱۳۸۷
    • مهران ۱۵ اسفند ۱۳۸۷
  12. ایران ۱۵ اسفند ۱۳۸۷
    • علی گنجه ای ۱۵ اسفند ۱۳۸۷
      • فاطمه ۱۵ اسفند ۱۳۸۷
    • سورملینا ۱۸ اسفند ۱۳۸۷
  13. فينگيل بانو ۱۴ اسفند ۱۳۸۷
    • فاطمه ۱۴ اسفند ۱۳۸۷
    • علی گنجه ای ۱۴ اسفند ۱۳۸۷
      • فينگيل بانو ۱۷ اسفند ۱۳۸۷
    • دینا ۱۵ اسفند ۱۳۸۷
      • فينگيل بانو ۱۷ اسفند ۱۳۸۷
  14. فينگيل بانو ۱۴ اسفند ۱۳۸۷
    • فاطمه ۱۴ اسفند ۱۳۸۷
  15. ناشناس ۱۴ اسفند ۱۳۸۷
  16. مهران ۱۴ اسفند ۱۳۸۷
  17. فاطمه ۱۳ اسفند ۱۳۸۷
    • فينگيل بانو ۱۴ اسفند ۱۳۸۷
  18. کچلچه ۱۳ اسفند ۱۳۸۷

Leave a Reply