دیدگاه‌ها برای: دژبان

با: علی گنجه ای

علی گنجه ای — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

ئه؟ هنوز تسویه‌ت تموم نشده؟ خوب البته دیگه کاری با من نداری که بودن نبودن من فرقی به حالت بکنه.

با: سعید راستگویان

سعید راستگویان — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

علی گنجه ای پدر من در اومد با این تصفیه کوفتی هر وقت میام یا تو نیستی یا یکی از اون اقایون. تصمیم دارم ۱۸ ماه دیگه خدمت کنم

با: بهار

بهار — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

سلام
من از سایت خوبتون تشکر می کنم
میخوام که در مورد دژبان و کارهاشون بیشتر بنویسید
در ضمن به منم سر بزنید و خیلی خوشحال میشم که نظرتون رو در مورد وبم بدید .
همیشه به شما سر میزنم.
به امید روزهای شاد برای شما

با: سید علیرضا

سید علیرضا — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

سلام به دوستی که من دوره بعد از ایشون رو در همون پادگان خاتمی یزد گذروندم و الان هم در پادگان تهران هستم.
یه سوال از دوستی که مثل من سربازه دارم، با توجه به بحث معافیت های جدید، فرزندان رزمنده زیر ۳۰ ماه جبهه به ازای هر ماه چند روز کسری خدمت دارند؟؟
لطفا بهم بگید، آخه شما تو بخش نیرو انسانی هستید و خبرا زودتر میرسه…
ممنون

با: احمدرضا گنجه ای

احمدرضا گنجه ای — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

سلام علی گنجه ای
دقیقا از تاریخچه خبر ندارم ولی فکر کنم اجدادم از مهاجرای آذربایجان باشن چون کرمان منطقه ای به نام گنجه نداره. اونجا ۲ طایفه داره که گنجه ای هستن که ما هم جزو اونا هستیم و طایفه دیگه ای که با ما فامیل هستن ولی فامیلیشون گنجه ای زاده روحانیه.
امیدوارم بیشتر با هم اشنا بشیم گنجه ای

با: مهران

مهران — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

علی جون هنوزم همینه من یادمه پادگان ساعت ۴:۳۰ صبح بیدار باش داشتیم

با: مهران

مهران — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

خوب از هر دو وجه می توانی برسی کنی هم به قول علی لین دژبان ها همه کار می کنند و همه از آن سوی که دژبانان مانند سگ پاچه می گیرند البته نه همه دژبانان و نه همه سگ ها

با: دختر مهربون

دختر مهربون — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

ای ول امام جمعه بازهم به شعور اون

با: علی گنجه ای

علی گنجه ای — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

وجه اول نکته اجتماعی دارد. قبلا پادگانها هم مثل همه جای مملکت صبح خیلی زود کارشان را شروع میکرده اند. مثلا من خیلی خوب یادم است که دهه شصت، ساعت ۵ صبح میرفتیم نانوایی و غیر از نانوایی بعضی از بقالی هم باز بودند و مشتری هم داشتند. حالا همه جای مملکت تمایل پیدا کرده اند به بیشتر خوابیدن ولی پادگانها مثل قبل مانده اند. توی این شرایط خیلی از سربازها سحرخیزی را به عنوان یک مساله موقت ۱۸ ماهه (برای مدت سربازی) میبینند و سعی نمیکنند به آن عادت کنند.
دوم: موافقم. خودشیرینی واژه مناسبی است.
سوم: یک سخنرانی کلاسیک و سنتی بود در مورد حضرت زهرا. نقل حدیث و ترجمه و تفسیر و مقدار قابل توجهی هم ادبیات به عنوان چاشنی. گفتم که از شهریار هم شعر خواند و به فارسی هم ترجمه کرد و …. نه سعی کرد رنگ روشنفکری به صحبتهایش بدهد، نه خیلی کاری به تعابیر بعد از انقلاب داشت.
آن قضیه به خود برگرداندن انتقاد خیلی به نظرم جالب آمد. ادب و مهربانی و احترام به مخاطب

با: ایران

ایران — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

سلام
مطلب خیلی جالبی بود. برای من -دست کم- از سه جهت قابل توجه بود. یکم: اوضاع پادگانها حتی برای افسران وظیفه که کمبود خواب، یک امر حیاتی، در آنها حل نشده است.
دوم: توصیف از نقشهای دژبان که -نظر به معلومات اندک- برای من تازگی داشت. هرچند ابتکار مربوطه چشمگیر نیست و بوی شامه آزار خودشیرینی آن پنهان نیست
سوم: امام جمعة شهریاری. که “انتقاد” خوابزدگی بچه ها را به خودش برگرداند. نمی پرسم که این نمونه در میان همکارانش یا در کل حاکمیت چه نسبتی دارد اما در حد خودش انکار تکیه به “سرکوب” است.
چیزی که در این یادداشت مشخص نیست جاذبة محتوای این سخنرانی است و اینکه در کنار تاکتیک و تکنیکهای سخنوری که اشاره کردی، چیزی برای گوش کردن هم بود؟ یا همان به که چرتیدن.