رمضان کردیم …

روزه گرفتن خب به انگلیسی میشه to fast اما عملا فعلی که به کار میبرن رمضان کردنه یعنی به جای این که بپرسن are you fasting? میپرسن are you doing Ramadan?

انگلیس چون مدار شمالی‌تریه نسبت به ایران، روز و شبش هم افراطی‌تره یعنی زمستون کوتاه‌تره و تابستون بلندتر. روز اول ماه رمضون اذان صبح شیعه‌ها توی لندن ساعت ۳ صبح بود، مغرب ۹:۲۰، بگو تقریبا دو ساعت طولانی‌تر از تهران. اینجوری اگه بخوای صبح بری سر کار عملا نمی‌تونی برای سحر بیدار شی و ما ریا نشه عین ۲۸ روز رو بی‌سحری رمضان کردیم و یه ۱۰ کیلویی هم وزنم کم شد.

مسجدها معمولا بعد از نماز افطاری میدن. خیلی تعریفش رو از این و اون شنیده‌م که این افطاری‌ها چه جو خوب و برادرانه‌ای دارن ولی باز هم به ملاحظه بیدار شدن صبح فردا نمی‌تونستم برم یه مسجد دور. یکی دو شب رفتم مرکز ساندیس‌خوری لندن که نزدیک خونه‌مونه ولی از بس آخوندش شله و سر فرصت نماز می‌خونه اعصاب واسه آدم نمیذاره. بعنی بعد از یه روز به این درازی داری له‌له می‌زنی که زودتر نماز تموم شه به افطارت برسی اونوقت می‌بینی حاج آقا بین دو نماز داره سر فرصت مستحبات به جا میاره …

نمی‌دونم همه‌جای انگلیس اینجوری باشه یا نه ولی حداقل کسایی که من باهاشون سر و کار دارم اطلاعات عمومی‌شون درباره رمضان کردن و جزئیات فنی و فرهنگ و آدابش خوبه. جایی که کم آوردم اونجا بود که داشتم با یکی از همکارای فرانسویم چت می‌کردم یه فحشی دادم، گفت ئه؟ مگه تو رمضان نمی‌کنی؟ پس چرا داری فحش می‌دی؟ گفتم که نه! فحش انگلیسی اشکالی نداره.

۵ Comments

  1. آزاده و ساینا ۱۰ شهریور ۱۳۹۱
  2. مینا ۴ شهریور ۱۳۹۱
  3. فاطمه گنجه ای ۴ شهریور ۱۳۹۱
  4. زینب ۳۰ مرداد ۱۳۹۱
  5. سعیده ۳۰ مرداد ۱۳۹۱

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *