وبلاگ بس همینجوری بزرگ شد، کم کم لیست آرشیوش طولانی شد و چند تائی هم دوست پیدا کرد و بهم لینک دادن. اما حتی اونوقت هم خیلی جدی گرفته نشد.

اون روزم مثل روزای دیگه شروع شد، می تونست یه روز خسته کننده دیگه باشه. اما وبلاگ بس تصمیم خودشو گرفته بود. وبلاگ بس بارها بحثای بی انتهای آزادی بیان رو در وبلاگهای نورچشمی و تحصیلکرده خونده بود. راستیتش چیز زیادی دستگیرش نشده بود، اما دیروز وقتی واقعیتو کشف کرد، فهمید که فردا نمی تونه ساکت باشه و اون پست …

فردای اون روز و فرداهای دیگه، خواننده های کمی به میزان بسیار کمتری حیرت کردند وقتی یک کلیک بعد از گشت و گذار کسالت آور، به نمایش صفحه “دسترسی به این سایت غیر مجاز است” منجر شد.

خیال کردی همینجوری الکیه که توطئه ترور نجمه رو خنثی کنی و اونوقت من و باندم ساکت بشینیم؟ 😉