نوشته های بی خواننده

خودآموز فارسی باستان – ۲ – درباره قلم پارسوماش

یک نظر

«پارسوماش» نام کهن شهری است که الان می‌نامیم «مسجد سلیمان». سازنده‌ی گمنام فونت Parsoomash هم به افتخار همین شهر که زمان هخامنشیان مرکزیت سیاسی اقتصادی داشته است، قلم را نامگذاری کرده است.

فونت پارسوماش یک خوبی دارد و یک بدی. خوبی‌اش این است که حروفش روی حروف انگلیسی صفحه کلید نگاشت شده‌اند. یعنی اگر می‌خواهید به خط میخی بنویسید ب، کافی است با این فونت بنویسید b. اینجوری کار با فونت برای تازه‌کارها آسان‌تر است.

بدی فونت پارسوماش این است که از استاندارد یونی‌کد مربوط به خط میخی تبعیت نمی‌کند. یعنی به معنی دقیق کلمه فونت فارسی باستان به حساب نمی‌آید و بیشتر یک نقاشی روی حروف استاندارد انگلیسی است (چیزی شبیه Wingdings)

به هر حال این فونت پارسوماش کار ما را راه می‌اندازد پس برویم سراغ اصل مطلب …

نوشته علی گنجه ای

۲۶ آذر ماه ۱۳۸۸ ساعت ۶:۰۷ ب.ظ

یک نظر درباره «خودآموز فارسی باستان – ۲ – درباره قلم پارسوماش»

با آر.اس.اس مشترک نظرات شوید پیوند Trackback

  1. شهابادی

    ۱۷ اسفند ۸۸ ساعت ۱۲:۵۰ ب.ظ

    با سلام و احترام دوست فرزانه از لطف شما در اشاعه و آموزش خط میخی س÷اسگزارم

نظرتان را ثبت کنید