ناصر پورپیرار چه می‌گوید؟

پیرامون ناصر پورپیرار بحث و جدل فراوان است. کسی که حوصله و وقت و اعصابش را داشته باشد می‌تواند با خواندن نوشته‌های خود پورپیرار و موافقان و مخالفانش سر در بیاورد که چه می‌گوید و چه ادعایی دارد؛ اما خواندن آن همه متن و استخراج یک تصویر کلی از جریان پورپیرار کاری نیست که انتظار داشته باشیم یک خواننده‌ی صرفا کنجکاو انجام دهد.

متن حاضر را برای کسانی نوشته‌ام که کنجکاوند بدانند قضیه‌ی پورپیرار چیست و برای ارضای این حس کنجکاوی ترجیح می‌دهند به نوشته‌ای دسترسی داشته باشند که از آن فضای متشنج و عصبیِ بحث و جدل دور باشد، از توهین و افترا خودداری کند و لحنی آرام و گزارش‌وار داشته باشد.

احتمالا کنجکاوی بیشتر دوستانی که این نوشته را می‌خوانند، با خواندن قسمت «اصل مطلب» برطرف می‌شود. ادامه‌ی متن را برای کسانی نوشته‌ام که مطالب مربوط به تاریخ و فرهنگ ایران را حرفه‌ای‌تر تعقیب می‌کنند.

اصل مطلب

اصل حرف پورپیرار این است که هخامنشیان یک قوم اسلاو بودند که به توطئه‌ی یهود به ایران و بین‌النهرین آمدند و تمام (تاکید می‌کنم تمام) ساکنان بومی ایران و بین‌النهرین را کشتند و بعد هم برگشتند به پشت کوه‌های قفقاز!

به علاوه می‌گوید که بعد از این قتل عامی که عرض شد، هیچ کس توی ایران زندگی نمی‌کرده (گفتم که همه کشته شده بودند) تا همین پانصد سال پیش که مهاجران عرب و آفریقایی از اطراف به ایران کنونی مهاجرت کردند و بدون اینکه از قبل همدیگر را بشناسند یا با هم خویشاوندی داشته باشند، ملتی را ساختند که می‌شود ایرانی‌های امروزی!

لابد از خودتان می‌پرسید به این ترتیب تکلیف وقایع تاریخی که در این ۲۰۰۰ سال افتاده چه می‌شود؟ این همه شاه و سردار و شاعر و دانشمند و نویسنده کجا می‌روند؟ این همه آثار تاریخی مربوط به دوره‌های مختلف تاریخی از کجا آمده‌اند؟ تکلیف این همه کتاب تاریخی مربوط به این دوره‌ی ایران چه می‌شود؟

پاسخ پورپیرار به پرسش شما خیلی ساده و سرراست است! می‌گوید همه‌ی این شاهان و سرداران و شاعران و دانشمندان و نویسندگان و آثار تاریخی و کتاب‌ها توسط یهود جعل شده‌اند و هدف یهود هم از این همه جعل این بوده که گناه خود در قتل عام ساکنان بومی ایران در آن زمان را منکر شود!

باورتان نمی‌شود؟ یا فکر می‌کنید من دارم در مورد ادعاهای پورپیرار اغراق می‌کنم؟ نه! واقعا اغراق نمی‌کنم! پورپیرار روی این قید «همه» تاکید دارد و برای اینکه باورتان شود منظورش از همه واقعا «همه» است در نوشته‌های مفصلی سعی می‌کند به شما بقبولاند که نه سعدی وجود داشته نه حافظ نه شهر شیراز نه اشکانیان نه ساسانیان، … نه اعراب مسلمان حمله‌ای به ایران کرده‌اند، نه مغول، نه ناصر خسرویی وجود داشته که سفری کرده باشد که سفرنامه‌ای نوشته باشد و … خلاصه تاکید دارد که «همه»ی این چیزها ناشی از «ذهن توطئه‌گر یهود» و حاصل «جعلیات ارباب کنیسه و کلیسا» است! (توجه دارید که اینجا مسیحیان هم کمی به کمک یهودیان می‌آیند )

چرا راه دور برویم؟ پورپیرار می‌گوید که زبان فارسی «اختراع» یهودیان است و اصلا برای این ساخته شده که بین امت اسلامی تفرقه بیافتد و آنها از وحدت اسلامی دور شوند!

لحن

لحن ناصر پورپیرار در نوشته‌هایش بسیار تهاجمی و توهین آمیز است. شدت توهین و تمسخر در نوشته‌های پورپیرار را می‌توان با بیانیه‌های سیاسی بعضی گروه‌های کوچک و در دست فراموشی اپوزیسیون مقایسه کرد.

این توهین‌ها و تمسخرها یک وجه عمومی دارد که خطاب آن «یهود» و کسانی است که به زعم پورپیرار به دستور یهود مستنداتی را برای تاریخ ایران جعل کرده‌اند.

علاوه بر آن وجه عمومی، پورپیرار تمام کسانی را که خدمتی به فرهنگ و تاریخ ایران کرده‌اند را با انتساب القاب زشت می‌نوازد و برایش فرقی نمی‌کند که فردی که به او توهین می‌کند کوچک است یا بزرگ، زنده است یا مرده، ایرانی است یا خارجی و …

اگر اهل مطالعه در فرهنگ و زبان و تاریخ ایران هستید، نگاهی به کتابخانه‌تان بیندازید و نام کسانی را که روی کتاب‌هایتان به عنوان نویسنده، مترجم، مصحح یا گردآوری کننده آمده است، ببینید. تقریبا همه‌ی این نام‌ها را می‌توانید در کتاب‌ها و سایت اینترنتی مربوط به پورپیرار بیابید که با القاب زشتی یاد شده‌اند.

اصلا وقتی پورپیرار به ملک‌الشعرای بهار می‌گوید: «جرثومه‌ی فرهنگی» حسابش را بکنید که با چه کسی و چه نوع لحنی سر و کار دارید.

وقتی از پورپیرار به خاطر لحنش انتقاد می‌شود، پاسخی به این مضمون می‌دهد که من یک گزارشگر یا راوی نیستم و دارم با «یک فریب و جعل تاریخی» مبارزه می‌کنم و باید لحنم همین باشد.

سطح و اعتبار علمی

خود پورپیرار در تمامی نوشته‌هایش تاکید دارد که حرف‌هایش «مستندات خدشه‌ناپذیر علمی»، «محکمات»، «ایران‌شناسی بی‌دروغ» و … است. طرفدارانش هم وی را «استاد بزرگ و دانشمند برجسته‌ی ایران جناب آقای ناصر پورپیرار» خطاب می‌کنند و اگر هم نخواهند چنین عنوان مفصلی را بکار گیرند، از ذکر پیشوند استاد غفلت نمی‌کنند.

اما کسانی که اهل خواندن مطالب علمی و نوشته‌های دانشمندان هستند، همین که با لحن پرخاشگرانه‌ی پورپیرار روبرو می‌شوند و توهین‌های وی به بزرگان ادب و فرهنگ را می‌بینند، ناخودآگاه یاد آن دو گفته‌ی سعدی می‌افتند که «مشک آن است ک
ه خود ببوید، نه آنکه عطار بگوید» و «بزرگش نخوانند اهل خرد/که نام بزرگان به زشتی برد» و بلافاصله نوشته‌های پورپیرار را از رده‌ی «علمی» خارج کرده، در رده‌های دیگری طبقه‌بندی می‌کنند.

به همین دلیل است که تا مدت‌ها پس از آنکه ناصر پورپیرار کتاب‌های اولیه‌اش را چاپ کرد، کسی حتی آنقدر آنها را جدی نگرفت که جوابیه‌ای برایش بنویسد و اولین جوابیه‌ها زمانی ظهور کردند که نوشته‌های پورپیرار به هیزم آتش تنش‌های قومی تبدیل شدند. حتی هنوز هم هیچ کدام از چهره‌های طراز اول فرهنگی حاضر نشده با پاسخ دادن به پورپیرار، خود را هم سطح او قرار دهد و جوابیه‌هایی که در سایت‌های گوناگون (و اخیرا یکی دو کتاب) می‌بینیم، حاصل تلاش آن دسته از دوستداران تاریخ و فرهنگ ایران است که هنوز نام پرآوازه‌ای در این عرصه ندارند.

به نظر من پورپیرار بطور عمدی و آگاهانه قصد دارد اطلاعات نادرستی را به دسته‌ای از خوانندگانش القا کند که از یکسو آشنایی دست اول و عمیقی با تاریخ و فرهنگ ایران ندارند و از سوی دیگر ملزومات بحث علمی و استنتاج منطقی را به خوبی نمی‌شناسند.

ناصر پورپیرار برای تحت تاثیر قرار دادن این دسته از خوانندگان، شگردهایی دارد که به آنها اشاره می‌کنم.

شگرد: کم‌اطلاعی مخاطب فرضی

نوشتن برای کسانی که آشنایی تخصصی با موضوعی ندارند، در نفس خود ایرادی ندارد، سهل است، همه‌ی رسانه‌های عمومی برای مخاطب عام می‌نویسند و سعی می‌کنند با ارائه‌ی روایت ساده و همه‌کس‌فهمی از موضوع، سطح دانش مخاطبان خود را بالا ببرند.

مشکل وقتی پیدا می‌شود که کسی روی بی‌اطلاعی مخاطبین خود حساب باز کند و بکوشد با بهره‌گیری از این بی‌اطلاعی، گزاره‌های نادرستی را به جای واقعیت به خواننده بقبولاند. چنین روشی را برخی رسانه‌های نوعا سیاسی به وضوح بکار می‌برند و شمردن چند نمونه از کاربرد آن برای هیچ کس دشوار نیست.

تصویری که عامه‌ی مردم از باستان‌شناسی دارند، چیزی شبیه به صحنه‌های کشف گنج در فیلم‌های هالیوودی است: یک عده با بیل و کلنگ به سراغ یک خرابه یا تپه می‌روند و شروع می‌کنند به کندن و بعد از مدتی چیز هیجان‌انگیزی از زیر زمین در می‌آید و افراد گروه از خوشحالی بالا و پایین می‌پرند و به این ترتیب یک چیز باستانی مهم کشف می‌شود! از این به بعد هم افراد گروه باید مواظب باشند که آنچه کشف شده دست افراد ناباب و badmanهای داستان نیافتد!

برای آنکه تصویر درستی از واقعیت باستان‌شناسی و مشقت‌های کشف یک اثر باستانی داشته باشید، باید پای صحبت یک باستان‌شناس بنشینید یا گزار‌ش‌های فصلی کاوش در سایت‌های باستانی را مطالعه کنید و ببینید که باستان‌شناس با چه دقت و وسواسی یک خرابه را می‌کاود و پس از بیرون آمدن بازمانده‌های یک ساختمان یا یک گور چه مشقت‌هایی را باید برای حفظ آن از اثر باد و باران بکشد و در این میان باید به چه استانداردهای و روش‌های سفت و سختی پایبند باشد.

شیوه‌ی کار پورپیرار در جبهه‌ی باستان‌شناسی این جور است که عکسی از مراحل کاوش یک سایت باستانی را نشان می‌دهد که خواننده‌ای که دانش باستان‌شناسی ندارد، نمی‌تواند تشخیص دهد مربوط به کدام مرحله‌ی کاوش است و قبلا چه بوده و بعدا چه خواهد شد. بعد توضیح می‌دهد که بله! خوانندگان عزیز مشاهده می‌کنند که در این صحنه فلان مزدور صهیونیزم، به دستور جاعلان بیشرم کنیسه و کلیسا در حال جعل تاریخ و گمراه کردن ساده‌لوحان و زدودن شواهد جنایات تاریخی یهود است!

بعضی از منتقدان به خود زحمت داده‌اند و به تک‌تک این ادعاها پاسخ داده‌اند و با تشریح کامل مراحلی که در کشف یک اثر باستانی طی می‌شود، توضیح داده‌اند که آن عکس مربوط به چه مرحله‌ای است و ادعای پورپیرار چرا نادرست است (مثلا اینجا را ببینید)؛ ولی شاید ناصر پورپیرار روی این نکته حساب می‌کند که خیلی از خوانندگانش حوصله جستجو و یافتن پاسخ را ندارند و همین اطلاعات عمدا گمراه‌کننده احتمالا تاثیر مورد نظر او را روی ذهن خوانندگان می‌گذارد.

در مورد متون کهن هم وضع همینطور است. گیریم اکثر کسانی که می‌توانند نوشته‌های پورپیرار را به فارسی بخوانند، حافظ را می‌شناسند و چند بیتی هم از او حفظ‌اند. اما چند نفر می‌دانند که حافظ در چه دوره‌ی نابسامانی زندگی می‌کرده و چه ابهام‌هایی در مورد وقایع تاریخی شیراز زمان حافظ وجود دارد و نسخه‌های مختلف از اشعارش با چه مرارت‌هایی نوشته شده و به دست ما رسیده و چه افراد باارزشی عمری را صرف این کرده‌اند که با مقایسه‌ی دستنویس‌های گوناگون و اشعار نقل شده از حافظ در تذکره‌های پراکنده، بفهمند که آیا فلان شعر منسوب به حافظ واقعا مال او است یا نه؟ و با چه دقت و موشکافی و تعصبی در مورد این بحث کرده‌اند که آیا «کشتی شکستگانیم» درست است یا «کشتی نشستگانیم»؟

اینطوری است که پورپیرار گوشه‌ای از بحث و جدل بین عاشقان حافظ در مورد صحت این یا آن نسخه را کاملا گزینشی نقل می‌کند، سپس با همان لحن حق به جانب و توهین‌آمیزش نتیجه می‌گیرد که بله! اصلا کسی به نام حافظ وجود نداشته و چنین کسی با دیوان اشعارش ساخته‌ی یهود است و با نقل یکی دو بیت مانند «به می سجاده رنگین کن گرت پیر مغان گوید» نتیجه می‌گیرد که یهود چنین دیوانی را جعل کرده‌اند تا با قرآن مبارزه کنند!

شگرد: حاشیه به جای متن

چند وقت پیش توی بعضی وبلاگ‌ها و ایمیل‌های فورواردی، خبری نقل شده بود مبنی بر اینکه انیشتین در اواخر عمر بطور محرمانه با آیت‌الله بروجردی مکاتبه داشته و به مذهب شیعه‌ی دوازده امامی گرویده و حقانیت شیعه را در رساله‌ای نوشته که تا امروز محرمانه مانده! کمی هم چاشنی پلیسی به خبر اضافه کرده بودند که چند نفر از کسانی که از این رساله خبر داشته‌اند بطرز مشکوکی کشته شده‌اند و چه و چه …

اصلا متن خبر زار می‌زد که جعلی است ولی اگر کسی کمی هم شک داشت با یکی دو جستجوی ساده‌ی گوگلی می‌شد فهمید که جاعل خبر کسی است به اسم مستعار اسکندر فیروز در سایت Iranexperts. (الان کاربرش حذف شده)

اما با وجود اینکه خبر جعلی بود و جعلی بودن آن هم مثل روز روشن بود، بعضی وبلاگ‌های (سطح پایین) مذهبی آن را نقل کردند و هنوز می‌بینید که جریان نقل کردن آن ادامه دارد…

حالا فرض کنید کسی به هر دلیل مشکلی با تشیع داشته باشد و بیاید اصل آن متن را با آب و تاب نقل کند و با آب و تاب بیشتری دلایل نادرستی آن را شرح دهد و سپس با توجه به اینکه همه‌ی وبلاگ‌های نقل کننده، مبلغ تشیع بوده‌اند، نتیجه بگیرد که پس شیعیان چنین و چنان!

من به چنین کاری می‌گویم تکیه روی حاشیه به جای متن. (البته مطمئنم که اصطلاح بهتری دارد و ممنون می‌‌شوم اگر راهنمایی کنید).

استفاده‌ی آگاهانه یا ناآگاهانه از چنین شگردی در دعواهای ایدئولوژیک این روزها خیلی عمومیت دارد. مثلا چند سال پیش یک فتوای جعلی از یک مفتی تخیلی سعودی به زبان عربی منتشر شده بود که فوتبال حرام است و اگر می‌خواهید حلال شود باید به جای دو نیمه در سه نیمه بازی کنید و بازیکنان به جای لباس ورزشی لباس خواب بپوشند و چه و چه…! بعد از انتشار این فتوای جعلی، خیلی از سایت‌های عربی که دل خوشی از مفتیان نداشتند قضیه را نقل کردند و به مفتیان پریدند که این چه حرفی است! الان هم بعد از سه سال فتوی به فارسی ترجمه شده و بعضی سایت‌های سوپر شیعی با نقل آن نتیجه‌های عجیب و غریبی گرفته‌اند که این نشانه‌ی تلاش وهابیت برای قطع ریشه‌های اسلام است و چه و چه! (کمی مفصل‌ترش را اینجا بخوانید)

ناصر پورپیرار استاد بکارگیری آگاهانه‌ی این شگرد است! یعنی خیلی جاها نظریات بی‌پایه یا منسوخ شده یا خلاصه آنهایی که طرفداری بین ایران‌شناسان ندارد را مطرح می‌کند، بعد آنرا با همان لحنی که عرض شد نقد می‌کند، بعد هم نتیجه می‌گیرد که پس حالا که اینطور شد همه‌ی ایران‌شناسی دروغ‌ها و جعلیات یهود است!

یک نمونه‌ی خیلی واضح از این شگرد را می‌شود در داستان «قالیچه‌های پرنده» دید.

حدود سال ۸۳ خبری پیچید که کتابی در خرابه‌های الموت کشف شده که راه ساختن قالیچه‌ی پرنده را شرح می‌دهد و نویسنده‌اش فلان کس است و فلان جزئیات را هم دارد و بهمان پژوهشگر فرانسوی آن را در SOAS معرفی کرده و چه و چه! اصل خبر داد می‌زد که جعلی است و اصلا کسی که تاریخ خوانده باشد می‌داند که هلاکو قلعه‌ی الموت را آتش زد و کتابخانه‌ی آن اول از همه سوخت و کسی هم که یک بار به الموت سر زده باشد یا گزارش‌های کاوش را خوانده باشد می‌داند که هنوز کتابی در سه لایه آوار الموت پیدا نشده است (و با توجه به نشانه‌های حریق بعید است که پیدا شود). اصولا واکنش کسانی که کمی مطالعه داشتند به چنین خبری یا خنده بود یا عصبانیت!

با این وجود بعضی سایت‌ها خبر را نقل کردند و چاشنی‌هایی هم به آن اضافه کردند که «به نیاکان خود افتخار کنیم» و چه و چه. به علاوه روزنامه‌ی همشهری هم عین خبر را نقل کرد! (آن زمان محمود احمدی‌نژاد شهردار تهران و مدیر مسوول همشهری بود)

ناصر پورپیرار در نوشته‌ی مفصلی خبر همشهری را بطور کامل نقل کرده و لابلای آن با همان لحن کذایی دلایل بی‌اعتباری آن را (البته با چاشنی توطئه‌ی یهود) ذکر کرده و بعد هم نتیجه‌هایی گرفته است از آن جنس که عرض شد! و هنوز هم در نوشته‌های پورپیرار، آن قالیچه‌ی پرنده در کنار بقیه شواهد و دلایلش جای قرص و محکمی دارد!

شگرد: جعل!

این شگرد دیگر به اندازه‌ی خود تاریخ قدمت دارد و نیاز چندانی به توضیح و تشریح ندارد: فلانی در کتابش نوشته دو دوتا چهار تا، شما نقل می‌کنید که آنجا نوشته دو دوتا پنج‌تا! بعد نتیجه می‌گیرید پس حتما فلانی که می‌گوید دو دوتا پنج‌تا از عوامل یهود و صهیونیزم و استکبار جهانی است و قصد نابودی ریاضیات را دارد!

یکی از موارد آشکار این شگرد مربوط می‌شود به استفاده‌ی پورپیرار از سفرنامه‌ی نیبور.

نیبور یک یهودی اروپایی بوده که زمان اوایل حکومت کریم‌خان به ایران سفر می‌کند و سفرنامه‌ای دارد که در آن شرح بازدیدش از بوشهر، شیراز و تخت جمشید را نوشته است.

در نظر داشته باشید که چون طبق ادعای پورپیرار از زمان خشایارشا تا صفویه کسی در ایران زندگی نمی‌کرده، پس شیراز هم نمی‌تواند قدمتی داشته باشد و پورپیرار ادعا می‌کند که شیراز را اصلا کریمخان زند ساخته! از بین بناهای مشهور شیراز، دروازه قرآن معروف است به اینکه در زمان آل بویه ساخته شده و از نظر پورپیرار این قضیه قطعا جزو جعلیات یهود است.

پورپیرار در بررسی سفرنامه‌ی نیبور می‌پرسد اگر دروازه قرآنی از زمان آل بویه وجود داشته، و قاعدتا نیبور در سفر به تخت جمشید دوبار از زیر آن رد شده، چرا در نقشه‌ای که در صفحه‌ی فلان کتاب نیبور آمده هیچ نشانه‌ای از دروازه قرآن نیست؟ و چرا دروازه‌ی شمالی شیراز، دروازه اصفهان است؟ (دروازه اصفهان خیلی با دروازه قرآن فاصله دارد) اصل آن نقشه را هم اسکن کرده و بین مطالب گذاشته که دیگر جای هیچ شک و شبهه‌ای نباشد.

وقتی سراغ کتاب نیبور می‌روید و نگاهی به اصل آن نقشه می‌اندازید، می‌بینید که اتفاقا دروازه قرآن سر جای خودش است و در توضیح بناهای شیراز هم نوشته: در نقشه شماره‌ی فلان ۱- تنگ الله اکبر ۲-… (شیرازی‌ها به دروازه قرآن تنگ الله‌اکبر هم می‌گویند) و مقایسه که می‌کنید می‌بینید نقشه‌ای که در سایت آقای پورپیرار آمده کمی دستکاری شده!

کمی هم که کتاب را بیشتر ورق می‌زنید می‌بینید که نوشته قبلا دروازه‌ی شمالی شهر همان تنگ الله اکبر بوده و در زمان نادرشاه که شهر و روستاهای اطرافش ویران شده، بیشتر مردم و اعیان از شیراز کوچ کرده‌اند و دیوار و دروازه‌های فعلی را کریم‌خان زند ساخته! (این موضوع ویرانی ایران در اثر فشار جنگ‌های نادر افشار را خیلی‌ها نوشته‌اند)

چرا؟

در مورد اینکه چرا ناصر پورپیرار چنین می‌کند و انگیزه‌اش از نشر چنین مطالبی چیست، حدس‌های مختلفی زده‌اند.

با توجه به شگردهای پورپیرار، خصوصا با توجه به اینکه وی در مواردی به وضوح دست به جعل آگاهانه می‌زند، غیر ممکن است که ادعاهای او صرفا ناشی از اشتباه یا سوءتفاهم باشد.

مخالفین پورپیرار معمولا او را وابسته یا علاقمند به گروه‌های افراطی فارس‌ستیز معرفی می‌کنند. اگر به این نکته توجه کنیم که نوعا همه‌ی کسانی که به پورپیرار استناد می‌کنند و او را استاد خطاب می‌کنند، گرایش‌های تند فارس‌ستیزانه دارند، این فرضیه بی‌ربط به نظر نمی‌سد.

اما از طرف دیگر باید به این نکته هم توجه کرد که طرفداران این گونه گروه‌ها، معمولا برای پیوستن به چنین جریان‌هایی، انگیزه‌های قومی-نژادی دارند و پورپیرار که ظاهرا فارس است و در تهران به دنیا آمده و بزرگ شده و هیچ زبانی غیر از فارسی نمی‌داند، احتمالا انگیزه‌ی اولیه‌اش برای طرح چنین نظراتی، جلب توجه چنین گروه‌هایی نبوده است.

در مجموع انگیزه‌ی ناصر پورپیرار از فعالیت‌هایش، برای من مبهم است و بیشتر حدس می‌زنم پای نوعی انگیزه‌ی شخصی مثل جلب توجه و شهرت در میان باشد تا چیز دیگر.

پورپیرار و جمهوری اسلامی

ناصر پورپیرار تمام تلاش خود را کرده که شخصیت‌های مطرح سیاسی یا سازمان‌های رسمی وابسته به نظام جمهوری اسلامی او را تایید کنند یا نظراتش را بپذیرند اما ظاهرا بجز در یک مورد موفقیتی نداشته است.

البته اگر به حضور پررنگ یهودستیزی و ستایش از اسلام و اعراب در نوشته‌های پورپیرار توجه کنیم، و از طرف دیگر در نظر بگیریم که جمهوری اسلامی نوعی سرسنگینی با ایران باستان و تمدن پیش از اسلام ایرانیان دارد، ممکن تصور کنیم که پورپیرار احتمالا وابستگی یا نزدیکی با نظام حاکم ایران دارد، ولی در عمل چنین نیست.

چند نکته هست که باعث می‌شود مذهبیون به طور عام و طرفداران نظام به طور خاص علاقه‌ای به ناصر پورپیرار نداشته باشند.

نکته اول آنکه طبق فرض پورپیرار ایران به هنگام ظهور اسلام خالی از سکنه بوده است و بنابراین وی منکر بروز جنگ بین مسلمانان و ایرانیان می‌شود و ادعا می‌کند کل این داستان توطئه‌ی یهود است برای اینکه اسلام را دین شمشیر جلوه دهند! در مقابل مذهبی‌ها اعتقاد دارند که پیروزی اعراب مسلمان در مقابل پادشاهی ساسانی و فتح ایران، نوعی معجزه‌ی الهی و دلیل حقانیت دین اسلام بوده است و اصولا به این پیروزی بسیار افتخار می‌کنند.

نکته‌ی دوم این است که پورپیرار منکر وجود شخصی به نام سلمان فارسی در تاریخ است و ادعا می‌کند «فارس» و «فارسی» از ابداعات یهود در ۵۰۰ سال اخیر هستند! از آن سو شیعیان ایران به سلمان فارسی به خاطر محبوبیتش نزد پیامبر و حمایتش از امام اول شیعیان افتخار می‌کنند.

نکته‌ی سوم اینکه بعضی چهره‌های کلاسیک ادب فارسی (نوعا شاعران) محبوبیت خاصی بین مذهبیون حاکم بر ایران دارند که ناصر پورپیرار، هم خودِ این چهره‌ها و هم آثار ادبی‌شان را جعلی و ساخته‌ی دست یهود می‌داند. برای مثال حافظ برای روحانیون ایران کسی است که قرآن را به چهارده روایت می‌خواند و به همین دلیل به نوع درجه اولی از عرفان دست پیدا می‌کند که در شعر او جاری است (مثلا نگاه کنید به سخنرانی آیت الله مطهری در این مورد). در مقابل پورپیرار حافظ را یک شخصیت خیالی جعل شده توسط یهود می‌داند و از تک تک شعرهای او تفسیرهای ضد اسلامی دارد!

به هر حال تنها موفقیت پورپیرار در نزدیکی به جمهوری اسلامی، قبولاندن برخی نظراتش به یک چهره‌ی جنجالی به نام «عباس سلیمی نمین» بوده است.

اما پورپیرار به رغم تلاش‌های فراوانش، بجز جلب نظر سلیمی نمین موفقیت دیگری نداشته و نوعی سرخوردگی در جذب انقلابیون در نوشته‌های او به چشم می‌خورد.

نکته‌ی جالب در این زمینه آنکه، سخنان آیت الله خامنه‌ای در سفر اخیرش به شیراز، در تمجید از تمدن ایران به خصوص در قرون ۴ و ۵ هجری، تجلیل از حافظ و سعدی و مخصوصا سخنرانی مفصلش در کازرون در مورد مقام والای سلمان فارسی، از سوی پورپیرار کاملا نادیده گرفته شد و برخلاف رویه‌ی همیشگی که دوست دارد به هر سخن رسمی در مورد تاریخ ایران پاسخ‌های تند و تیزی بدهد، در این مورد کاملا سکوت کرد!

نوشته علی گنجه ای

۳۰ اردیبهشت ماه ۱۳۸۷ ساعت ۹:۱۶ ق.ظ

در دسته معرفی می‌کنیم

برچسبها: ناصر پورپيرار, ناصر پورپیرار

۳۷۵ دیدگاه درباره «ناصر پورپیرار چه می‌گوید؟»

با آر.اس.اس مشترک نظرات شوید پیوند Trackback

دیدگاه‌های تازه‌تر »

نارینا

۱۵ خرداد ۸۹ ساعت ۷:۲۵ ب.ظ

جناب اوختای،
یک عمر مردم آذربایجان و ملیت های دیگر این کشور به اشکال مختلف مثل لطیفه های تحقیرآمیز مورد توهین و سرکوب قرار گرفته اند. اما راه برخورد با آن، توهین و مقابله به مثل، آنهم با تکیه بر دروغ های یک شارلاتان کلاهبردار نیست.
به امید روزی که همه ما دست در دست هم در یک حکومت آزاد و فدرال به تمامی حقوق خود برسیم!

پاسخ دادن
اوختای

۸ خرداد ۸۹ ساعت ۶:۱۹ ب.ظ

تجزیه طلب و پان شماهایید با این دیدگاههاتون.

پاسخ دادن
اوختای

۸ خرداد ۸۹ ساعت ۶:۱۱ ب.ظ

شما روی جدتان هیتلر را سفید کردید ،،،،،،، البته اونها هم شما رو قبول ندارند . عقب مونده های مدفون شده در تاریخ به فکر ایجاد یک کشور ، ایران دموکراتیک باشید.

پاسخ دادن
اوختای

۸ خرداد ۸۹ ساعت ۶:۰۸ ب.ظ

برای شما فاشیستها متاسفم.

پاسخ دادن
Jaffar

۶ خرداد ۸۹ ساعت ۱۰:۲۱ ق.ظ

به پور پیرار در لینک زیر پاسخ گسترده داشته شده است
http://azargoshnasp.net/Pasokhbehanirani/main.htm
در این لینک پاسخ‌های زیر را میتوانید پیدا کنید

نقدی بر آثار ناصر پورپیرار

۱٫ هزاره‌هاى پرشکوه – اثر: داریوش کیانی

۲٫ معرفی کتاب دوازده قرن شکوه – بخش یک

۳٫ معرفی کتاب «اعتبار باستان‌شناختی آریا و پارس»

۴٫ معرفی کتاب «کورش و بابل»

۵٫ پاسخ به دروغگویی پورپیرار در مورد کاوشگری کعبه زرتشت
اثر: کیوان

پاسخ به دروغگویی پورپیرار در مورد کاوشگری کعبه زرتشت (PDF)
و اگر سرعت اینترنت شما کندتر است آن را در سه بخش پ-د-ف دخیره کنید و بخوانید:
بخش یک
بخش دو
بخش سه

۶٫ پاسخ به ادعاهای بی‌بنیان ناصر پورپیرار در مورد کاوشگری تخت جمشید – اثر: کیوان

۷٫ پژوهندگان روزگاران: اندر تاریخ بازخوانی و رمزگشایی خط میخی – اثر: کیوان – قالب: پی.دی.اف

۸٫ پاسخ به ادعاهای بی بنیان ناصرپورپیرار در مورد پاسارگاد – اثر: داراب

۹٫ پاسخی به واپسین ترکتازی مقلدان پورپیرار – داریوش کیانی

۱۰٫ معرفی کتاب «اعتبار باستان شناختی آریا و پارس» –

۱۱٫ بخشی از مقاله «محکمتر از سرب!» – اثر: داریوش کیانی

۱۲٫ کارنامه ننگین ناصر پورپیرار – اثر: داریوش کیانی

۱۳٫چند مقاله دیگر در نقد پورپیرار – اثر: داریوش کیانی

۱۴٫ زرتشت و پان‌عربیسم – اثر: داریوش کیانی

۱۵٫ تاملی بر بنیان تاریخ نوشته‌های ناصر پورپیرار – بخش ۱ – نویسنده: سورنا گیلانی

۱۶٫ تاملی بر بنیان تاریخ نوشته های ناصر پورپیرار – بخش ۲ – نویسنده: سورنا گیلانی

۱۷٫ تاملی بر بنیان تاریخ نوشته های ناصر پورپیرار – بخش ۳ – نویسنده: سورنا گیلانی

۱۸٫ تاملی بر بنیان تاریخ نوشته های ناصر پورپیرار – بخش ۴ – نویسنده: سورنا گیلانی

۱۹٫ تاملی بر بنیان تاریخ نوشته های ناصر پورپیرار – بخش ۵ – نویسنده: سورنا گیلانی

۲۰٫ تاملی بر بنیان تاریخ نوشته های ناصر پورپیرار – بخش ۶ – نویسنده: سورنا گیلانی

۲۱٫ پورپیراریسم و تاریخ و فرهنگ ایران – پاسخ به یکی از طرفداران پورپیرار

۲۲٫ پاسخی به دروغ‌های پورپیرار در دانشگاه زنجان -آذرگشنسپ

۲۳٫ پورپیرار و آهورا مزدا – گردآور: آرمان اولادقباد

۲۴٫ پورپیرار و آریاییان – گردآور: آرمان اولادقباد

۲۵٫ زرتشت-اوستا و پورپیرار – گردآور: آرمان اولادقباد

۲۶٫ «مافیای تاریخ ایران‌نگاری» – محمدرضا قلی‌زاده (هفته‌نامه‌ی فرهیختگان، ۳۰ مرداد ۱۳۸۰، ص ۸)

۲۷٫ تحریف تاریخ به دست بیگانگان و ج.ا.ا – اثر: جلال متینی در نقد پان تورکیسم و پان عربیسم

پاسخ دادن
حامد

۵ خرداد ۸۹ ساعت ۱:۳۴ ب.ظ

برای این آقای به اصطلاح ایرانی که در این نیز شک باید کرد تاسف میخورم جناب امروزه که دیگر عهد بوق نیست این همه علوم مختلف به کمک بشر آمده تا دیروز و امروز خود را بشناسد چرا شما ازین علوم بهره نمیبرید و در جهل خود غرق شده اید بهتره قلم خود را بشکنید جونکه نوشته های شما دیگر خریدار ندارد

پاسخ دادن
بهرام

۳ خرداد ۸۹ ساعت ۱:۱۶ ق.ظ

درود.

در مورد «شگرد: حاشیه به جای متن» خواستم بگم که در واقع به این کار اصطلاحا می‌گن «مغلطه‌ی پلوان پنبه»:
http://moghaletat.wordpress.com/2008/03/08/%d8%ad%d9%85%d9%84%d9%87-%d8%a8%d9%87-%d8%a2%d8%af%d9%85-%d9%be%d9%88%d8%b4%d8%a7%d9%84%db%8c%d9%86/

پاسخ دادن
- علی گنجه ای
  
  ۳ خرداد ۸۹ ساعت ۶:۰۸ ق.ظ
  
  آقا مرسی،
  لینکت خیلی به دردم خورد
  
  پاسخ دادن
نارینا

۱ خرداد ۸۹ ساعت ۸:۴۶ ب.ظ

بدون شک روشنگری و دنبال حقایق بودن بدون رعایت ملاحضات قومی، گروهی،عقیدتی، اولین وظیفه و انگیزه هر محقق و منتقد تاریخی میباشد.اما لازمه یک محقق واقعی، تخصص، صداقت و حقیقت جویی ست. با اندکی تفحص در گذشته این شخص میتوان دید که او نه تنها دارای هیچکدام از این ویژه گی ها نیست بلکه تنها و تنها یک شارلاتان فرصت طلب است، که بدون هیچ تخصصی به صورت سفارشی, با سرهم کردن ادعا های بی پایه و در بسیاری موارد مسخره و اضافه کردن برخی نام ها در کنار آنان و همچنین نادیده گرفتن بسیاری شواهد و مدارک مستند، قصد در تحریف تاریخ کرده تا از این طریق به پول و شهرتی برسد.

پاسخ دادن
نارینا

۱ خرداد ۸۹ ساعت ۷:۰۱ ب.ظ

ناصر بناکننده ، یکی از عناصر سابق حزب توده بوده که با نام جعلی ناصر پورپیرار و امضای مستعار ناریا از سال ۱۳۷۹ شروع به انتشار کتاب هایی بی پایه و اساس بر ضد تاریخ ایران نموده است.

وی که هیچگونه تخصصی درباره تاریخ و باستان شناسی ندارد، تنها با استناد به مورخینی که خودش آنها را عاملان یهود و کتابهایشان را جعلی و تحریف شده می داند، اقدام به یاوه سرایی و جعل بر ضد تاریخ کهن ایران زمین کرده.

این مردک که امروز به دلیل انکار بدیهیات تاریخ ایران و خدمت به دشمنان ایران (پان ترکیسم و پان عربیسم)، به ناصر پورپیرار معروف شده، کسی نیست جز ناصر بناکننده، از همکاران سابق حزب توده ایران که به دلیل کلاهبرداری از حزب توده اخراج و پس از انقلاب نیز به جرم جاسوسی برای بلوک شرق (ارتباط با مامورین سیاسی بلغارستان) دستگیر و مدتی را در زندان اوین به سر برد.

مجموعه کتابهای ضد ایرانی ناصر بناکننده (پورپیرار) که زیر نام تاملی در بنیان تاریخ ایران از سوی انتشارات خودش (کارنگ) به چاپ رسید پیش از حمله آمریکا به عراق، توسط حزب بعث خریداری و به زبان عربی ترجمه و در تیراژ گسترده منتشر شد. این کتاب که سراسر دروغ بافی علیه تاریخ ایران و بسیار توهین آمیز می باشد، از سوی جریانهای پان ترکیستی خارج از کشور نیز با استقبال روبرو شد و در باکو توسط حزب پان ترکیستی مساوات به زبان آذری ترجمه گردید.

پاسخ دادن
نارینا

۱ خرداد ۸۹ ساعت ۶:۳۷ ب.ظ

ناصر بناکننده – پورپیرار به روایت نورالدین کیانوری

نورالدین کیانوری (دبیر کل حزب توده / حزب کمونیست)، در کتاب خاطرات نورالدین کیانوری (انتشارات اطلاعات ، تهران ، ۱۳۷۱) در صفحات ۵۱۶ و ۵۱۷ ناصر بناکننده (پورپیرار) را اینگونه معرفی می‏ کند :
ناصر بناکننده، که پورپیرار امضا می کرد، پس از اخراجش از حزب در سال ۱۳۵۸ به علت خوردن پول حزب و کلاهبرداری از شرکایش در انتشارات نیل و بالاکشیدن حق التألیف آقای محمود اعتمادزاده (به آذین)، با نام مستعار ناریا به انتشار جزوه‏هایی علیه حزب و بدگویی به شخص من، که دستور اخراج او را داده بودم پرداخت.
آشنایی من با بناکننده در آلمان صورت گرفت. او، حدود یک سال پیش از پیروزی انقلاب به برلین غربی آمد و به یاد ندارم به وسیله چه فردی تقاضای دیدار با ما را کرد. او در این دیدار ادعا کرد که با هوشنگ تیزابی همکاری داشته و وسایل چاپی را که هوشنگ با آن اولین جزوه‏های به سوی حزب را منتشر کرده در اختیار هوشنگ گذاشته است. خود او حروفچین چاپخانه بود و بعداً با شراکت دو نفر دیگر یک بنگاه انتشاراتی تأسیس کرده و با کلاهبرداری از همه ثروت قابل ملاحظه‏ای اندوخته بود. او در این دیدار ادعا کرد که نقشه‏ای برای ترور شاه دارد. او این نقشه را چنین شرح داد که خیال دارد زمینی در جاده نیاوران – که شاه معمولاً از آنجا با اتومبیل به کاخ ییلاقی‏اش می‏رود – خریداری کند و از آن زمین نقبی تا وسط خیابان حفر کند و در آنجا بمب نیرومندی کار بگذارد و هنگام عبور اتومبیل شاه از آن نقطه بمب را منفجر کند. او نظر مرا درباره این طرح خواست. اولین نتیجه‏ گیری من درباره او این بود که یا دیوانه است و یا پرووکاتور. غیرعملی بودن این طرح را توضیح دادم و گفتم که به جای این نقشه‏های غیرعملی بهتر است که با امکاناتش به تکثیر نشریات حزب در ایران بپردازد. به این ترتیب اولین دیدار و آشنایی ما به پایان رسید.
پس از بازگشت به ایران و آغاز فعالیت حزب، بناکننده به دفتر حزب آمد و حاضر شد چاپ روزنامه مردم را در برابر پرداخت هزینه آن عهده ‏دار شود. این کار به او محول شد. پس از چندی شعبه انتشارات حزب، که مسئول آن محمد پورهرمزان بود، به من گزارش داد که با تحقیق روشن شده که صورت هزینه چاپ روزنامه و کتب، که بناکننده ارائه می‏دهد، بسیار بیش از نرخ عادی است. به همین علت پورهرمزان خواست که از دادن انتشارات حزب به او خودداری کنم. من موافقت کردم. این تصمیم، بناکننده را سخت عصبانی کرد و من اطلاع یافتم که او به اتاق پورهرمزان – در دفتر حزب – رفته و به شکل توهین آمیزی با او صحبت می‏ کند. من از اتاق خود در طبقه بالا به اتاق پورهرمزان در طبقه پایین رفتم و شاهد برخورد اوباشانه او شدم. بلافاصله مأمورین انتظامات حزب را خواستم و گفتم که او را از دفتر حزب بیرون کنند و دیگر راه ندهند. علیرغم این مسئله و علیرغم انتشار جزوات توسط او علیه حزب، آقای طبری به روابط «دوستانه» و «رفیقانه» خود با این فرد فاسد ادامه داد و با او مکاتباتی داشت که بعدا توسط بناکننده مورد سوءاستفاده قرار گرفت. ناصر بناکننده پس از مدتی به علت ارتباط با مأمورین سیاسی بلغارستان توسط جمهوری اسلامی دستگیر و به زندان اوین فرستاده شد. او در دادگاه انقلاب ادعا کرده بود که همیشه مخالف حزب بوده است! نمی‏دانم به چه مدت محکوم و کی آزاد شد.

پاسخ دادن
خواجه ابراهیم عباسی

۱ خرداد ۸۹ ساعت ۱۲:۴۵ ق.ظ

ناصر پورپیرار زبانش ایرانی (پارسی) است، خودش از نژاد تورک است، راهش راه پیشه وری است، در آرزوی پاره پاره شدنِ کشور ایران است و در همین راه تلاش می کند. در داستانی که در باره توفان نوح نوشته و اسناد مثلا تاریخی آورده است شما یک دیوانه را می بینید تا یک نویسنده. او دیوانه است از دیدن این همه شکوه تاریخ ایران. در یکی از مقاله هایش قول داده بود که ثابت خواهد کرد که اصلا میان علی و معاویه جنگی درنگرفته، علی اصلا به عراق نرفته، جائی به نام کوفه در صدر اسلام وجوند نداشته و عراق به کلی خالی از سکنه بوده است و در سده های بعدی عربها رفته و نشسته اند. ولی او به این قولش وفا نکرد. شاید کسی یک چشم غره از بالا برای فرستاد که با ما کرباس مباش فقط درباره ایرانیان بنویس.

پاسخ دادن
- بهرام
  
  ۳ خرداد ۸۹ ساعت ۱:۳۵ ق.ظ
  
  )
  کسی که رهرو اون مردک خائن، پیشه‌وری، باشه که دیگه تکلیفش معلومه.
  
  پاسخ دادن
shnekey

۱ خرداد ۸۹ ساعت ۱۲:۳۱ ق.ظ

پور پیرار هر چه گفته مستند و کاملا با تاریخ شناسی و باستان شناسی مطابقت دارد.نویسنده این متون با تحریف در گفته های پور پیرار قصد دارد او را فردی تناقض گو معرفی کند.

پاسخ دادن
mehran

۱ خرداد ۸۹ ساعت ۱۲:۰۳ ق.ظ

aga khoondam va hadafe shoma tamin shod yani ashena shodam. vali ey kash be ayande fekr konim na be gozashte. javabe in agaye poorpirar ham hamin bas ke hatta agar gozashtei nabood bad nabood yeki misakhtim ta baraye ayande komakemoon kone,
zende bashid

پاسخ دادن
کورش

۳۱ اردیبهشت ۸۹ ساعت ۶:۴۴ ب.ظ

جهت اطلاعات بیشتر این ویدئو را نیز ببینید

پاسخ دادن
همدانی

۳۱ اردیبهشت ۸۹ ساعت ۶:۲۷ ب.ظ

سلام و خسته نباشید
مطلب جالبی بود و دلایل خوبی هم ارائه شده. به نظر من ما هیچ چیز مقدسی در دنیا نداریم. همه چیزها قابل نقدند و تاریخ ایران هم همینطور. خیلی خوشحالم که اراجیف پورپیرار منتشر شده و موجی از بیداری را در بین جوانانی که ایران و فرهنگ و تمدنش را دوست داشتند ولی این فقط سطحی بود به راه انداخته. همین نوشته این دوست نازنین را ببینید. با چه حوصله ای تناقضها را کشف کرده بعد دنبال مدرک رفته و بعد کار را به انجا رسانده که خود برود شیراز و عکس بگیرد. به این می گویند کار علمی. می دانم برای نوشتن همین مطلب کوتاه وقت زیادی گذاشته. از همین جا باید گفت که ادمی که زرتی چشمهایش را می بندد و در عرض دو سه سال چند جلد کتاب می ده بیرون می تونه تا چه حد سحی باشه. لطفا طرفداران کور و کرش (منظور فقط و فقط اون دسته از افرادی است که دربست همه اباطیل این بابا رو پذیرفتند) نگند که شاید مثلا این پورپیرار از ۲۰ یا ۳۰ سال پیش شروع کرده به نوشتن و در این دو سه سال منتشر کرده. دلیلی دارم که او به سرعت و در همین چند سال این اباطیل را به هم بافته. فقط کافی به مقدمه کتاب از زبان داریوش نگاه کنید و ببینید که این بابا چه ایران ایران راه انداخته. تاریخ انتشار اون را هم با تاریخ انتشار اولین جلد اباطیلش مقایسه کنید. حتما کسی که معتقد به این اباطیل از مثلا ۳۰ سال پیش بوده نمی بایست در مقدمه کتاب از زبان داروش اون جوری ایران ایران کنه.
البته اگر از خود رفیقمون بپرسید که اینها چی تو مقدمه از زبان داریوش نوشته پاسخ خواهد داد این کار من نیست و و توطئه یهوده.
نکته دیگه اینکه تا حالا چند کتاب در نقد اباطیل پورپیرار چاپ شده که دو تا از اونها را باستان شناسان نوشته اند.
۱- اعتبار باستان شناسی اریا و پارس (نقدی بر کتاب ۱۲ قرن سکوت) نوشته محمد تقی عطائی و علی اکبر وحدتی
۲- کورش و بابل
و یک کتاب ارزشمند دیگه از داریوش احمدی بنام ۱۲ قرن شکوه
توصیه می کنم طرفداران و منتقدان رفیقمون حتما انا را ببیند.

پاسخ دادن
neyereh esfehani

۳۱ اردیبهشت ۸۹ ساعت ۶:۰۲ ب.ظ

asolan aghaye porpirar yek adam kinevars va zed farhang iran ast payad barasi kar va moshas kard keh doshmani ishan az koja nashi mishavad dilili nadarad va begooyeem choon keh ishan dar tehran motavaled shodehast fars ast ya inkeh aslan irani ast man tasavoram ineh keh rishatan irani nistan magar mishavad inhameh moostanadate tarikhi ra nadidegereft va inhameh jaliaye ijad kard beh har hal ishan dochare yek eshkalati hatan . beh nazare man harfhaeshan dar khore hich tavajohi nist

پاسخ دادن
max max

۳۱ اردیبهشت ۸۹ ساعت ۶:۰۰ ب.ظ

به نظر من آقای پور پیرا راست میگوید
البته حقیقت تلخ است.

پاسخ دادن
کریمی

۳۱ اردیبهشت ۸۹ ساعت ۵:۴۵ ب.ظ

بابا ما هم نوشته های پورپیرار را خوانده ایم. او کی همچی حرفهایی گفته!!!!!!!!!!!!؟؟؟؟؟؟؟؟

پاسخ دادن
ناشناس

۳۱ اردیبهشت ۸۹ ساعت ۵:۲۴ ب.ظ

مگه این ناصر خان آدمه که در موردش بحث کنیم ؟ لات بی سروپاس

پاسخ دادن
دیاکو کردستان

۳۱ اردیبهشت ۸۹ ساعت ۱۰:۰۷ ق.ظ

هرچند مطالب آقای پورپیرا رو تماما نخودندم ولی شایدم بتونم در این زمینه مطالبی رو عرض کنم، نظر شخصبم اینه که تمامی نظریات یک شخص رو نباید بخاطر وجود برخی مطالب کذب، رد کرد، بعضی از مطالب ایشون شاید واقعا حقیقت داشته باشه ولی من نیز معتقدم بیشتر مطالب پورپیرا دنبال کردن یک خط مشی مشکوک و به نفع سیاست عده ای خاص نوشته شده (یهود ستیزی و عرب و اسلام شاد کنیش فوق العاده تابلو و بی مزه شده )!!!
بنده با نظر برخی دوستان که اساتید ایرانی نباید ساکت بشینن و در قبول و یا رد اون باید نظر بدن موافقم، چون ما هرچی هم در این مورد بحث کنیم باز حرفهامون جنبه علمی نداره.
بسیاری از گفته های پورپیرا و میشه گفت بنیان حرفهای پورپیرا بسیار خنده آور و همه ما رو یا داستان دایی جان ناپلئون میندازه، حالا ما باستان شناس نیستیم ولی واقع مسخره تر از این حرف وجود نداره که ملت یهود در طول تاریخ مثلا چند صد سال دارن یک برنامه رو دنبال میکنن، برامون تاریخ میسازن و … که جنایت پوریم رو بپوشونن !!!

پاسخ دادن
مهدی

۱۳ اردیبهشت ۸۹ ساعت ۱:۴۳ ب.ظ

گدون گوتوزی ورون…..

پاسخ دادن
جعفر

۲۱ فروردین ۸۹ ساعت ۲:۱۱ ب.ظ

آقای پورپیرار عین حقیقت را میگوید و دستش هم درد نکند . آنهایی که ادعا دارند پورپیرار دروغ میگوید چه جوابی علمی به مستندات وی دارند و چرا صداو سیما جرات پخش چنین مستندی را ندارد؟ زنده باد پورپیرار . بنظر من کوروش صغیر هم نیست چه برسد به کبیر

پاسخ دادن
amir

۱۷ فروردین ۸۹ ساعت ۹:۱۷ ب.ظ

باسلام خدمت دوستان
در مورد نیمه کار بودن تخت جمشید که به نظر میرسد در حال حاضر بزرگترین دلیل برای اثبات عدم حضور هخامنشیان به عنوان یک امپراتوری در ایران از سوی آقای پورپیرار و دوستاران ایشان مطرح می شود لازم میبینم چند نکته را ذکر کنم:
۱- (ایشان در فیلم تخت گاه هیچکس اعلام کردند چون این بنا نیمه کاره میباشد پس هخامنشیان دارای مرکز حکومت یا همان پایتخت نبوده اند که این نشان دهنده عدم حضور دایمی آنها در ایران است) در جواب باید خدمت دوستان عرض کنم که اساسا الزام داشتن یک پایتخت خود ساخته توسط هخامنشیان برای حکومت در چیست؟ آیا بدون داشتن یک پایتخت خودی هخامنشیان نمی توانستند به حکومت خود ادامه دهند.به طور مثال شهرهای مهم آن زمان مانند بابل و شوش که بازمانده های همان تمدن های ممتاز خاورمیانه هستند چه مشکلی برای مرکزیت قرار گرفتند داشتند که هخامنشیان حتما به دنبال ساخت شهری یا کاخ هایی برای خود بودند.( لازم به توضیح است که از ذکر نام هگمتانه خودداری کردم به دلیل اینکه آقای پورپیرار و دوستانشان اساسا قایل به وجود مادها نیستند)همچنین لازم به توضیح است ذکر شده در کتاب استر که یگانه منبع قابل اعتماد آقای پورپیرار است گویا در شهر شوش رخ داده یا حداقل از آن شهر آغاز شده پس میبینیم که شوش به عنوان مرکز حکومت قرار داشته که شاه و خاندان سلطنتی در آنجا اقامت کرده بودند پس بر خلاف گفته های آقای پورپیرار هخامنشیان می توانستند شهری برای خود به عنوان مرکز حکومت انتخاب کنند و طبق گفته های آقای پورپیرار در همان فیلم به دلیل نداشتن مکانی مناسب چادر نشینی نکننند.
۲- در جواب سوالی درباره ماجرای حمله اسکندر و آتش زدن احتمالی تخت جمشید که در آن فیلم از آقای پورپیرار میشود در عین بی پاسخ گذاشتن این سوال به ذکر ماجرای حمله خشایارشابه یونان میشود واین ماجرا را یک افسانه سرایی میداند و دلیل ایشان این است که پادشاهی که توانایی ساخت یک اتاق هم برای خود ندارد چگونه می تواند به یونان حمله کند. در جواب باید گفت به فرض صحت تمام گفته های ایشان در مورد چگونگی حمله کوروش به بابل و نبردهای پس از آن یعنی شورشهای آزادی خواهانه مردم سراسر خاورمیانه در زمان داریوش و انجام تمام و کمال پروژه!! پوریم که به استناد همان کتاب استر در زمان خشایارشا رخ داده و همگی این قضایا با پیروزی و تسلط هخامنشیان (اسلاو!!) همراه بوده می توانیم نتیجه بگیریم که خشایارشا با همان استعداد و قدرتی که از قبل و تا زمان او وجود داشته می توانسته به یونان لشگر کشی نماید. در ضمن جناب استاد با چه معیاری ساختن کاخ (همان اتاق)و ایجاد شهری جدید را دلیلی بر توانایی نظامی میداند. با فرض صحت ادعای ایشان مبنی بر عدم توانایی هخامنشیان برای حمله به یونان به دلایل فوق الذکر پس چگونه است که این دودمان بی عرضه که توانایی فراهم کردن مکانی برای خود ندارد توانسته است به اقداماتی همچون فتح بابل،سرکوب تمام شورشها در خاور میانه و جنایت!! پوریم دست بزند.
۳- در جای دیگر ایشان بحث عدم وجود نشانه ها و نمادهایی از هخامنشیان را در سراسر قلمرو آنها مطرح میکند و روم را به عنوان نمونه ای از امپراتوری ذکر میکند که در گوشه و کنار قلمروشان میتوان آثاری دال بر حضور پررنگ آنها در آن مناطق یافت. در جواب به دو نکته می پردازم یکی اینکه بنده هم میخواهم امپراتوری روم را مانند ایشان به عنوان مدرک قرار دهم که اگر امپراتوری به نام روم وجود داشته که آثارش مانند معبد ،ورزشگاه و غیره در سراسر قلمروش حتی در قسمتی از بین النهرین و شام (البته به گفته استاد خالی از سکنه به دلیل پوریم ) به چشم میخورد آیا نمی توان به اسناد و مورخین همین امپراتوری که در کتابهایشان به دودمانهای اشکانی و ساسانی اشاره دارند استناد کرد یا همه آنها نیز آلت دست یهودیانی بودند که کشور و شهر هایشان مانند اورشلیم توسط همین امپراتوری اشغال شده است.
دوم:ایشان که تمام آثار مربوط به دوران هخامنشیان را ساخته و پرداخته مامورین یهودی در همین چند دهه اخیر میداند یا آنها را متعلق به تمدن های قبل میشمارد پس چطور تمنای ارایه مدرک میکند که در صورت وجود آثاری از دوره هخامنشیان مانند کتیبه متعلق به داریوش در مصر مبنی بر دستور حفر کانالی جهت ایجاد ارتباط بین مدیترانه و دریای سرخ مسلما آن را نیز غیر واقعی میشمارد.
در پایان امید دارم دوستان عزیز با هر مرام و طرز تفکر در مورد مسایلی این چنین مهم با دیدی عمیق تر به نتیجه گیری بپردازند.

پاسخ دادن
mamad abadani

۵ بهمن ۸۸ ساعت ۷:۲۵ ب.ظ

اگه جواب بدی ممنون می شم. یا جواب رو بفرستی به میلم.

پاسخ دادن
mamad abadani

۵ بهمن ۸۸ ساعت ۷:۲۳ ب.ظ

سلام
اقا جواب فیلم تخت گاه هیچکس رو کی داده؟
از کجا بگیریم؟

پاسخ دادن
taymaz

۲۸ دی ۸۸ ساعت ۱:۲۳ ب.ظ

salam
az vaghti ke in film ro didam , fekram kheili kheili baz shode
va inke har harfi ro ghabol nakonam

پاسخ دادن
ایرانی؟

۲۸ آذر ۸۸ ساعت ۱۱:۰۹ ق.ظ

کاش حس ناسیوناللیستی تان اجازه می داد کمی حقیقت را ببینید و کاش کمی دانش در وجودتان رخنه کند و کاش کمی صبر داشتید و بی پیش قضاوت نظرش را می خواندید . کاش نگاه های سیاسی دولتمردان ما اینگونه نبود تا شما به گمراهی نمی افتادید . و هزار کاش دیگر . وباز کاش اندکی ادب و شعور در شما بود. کاش می فهمیدید که بیان نظر با توهین بیان بی فرهنگی و بی اصالتی انسانهاست. این خود تاییدیست بر گفته های آن بیدار.

پاسخ دادن
- مهران
  
  ۵ خرداد ۸۹ ساعت ۹:۴۳ ق.ظ
  
  چون که دروغ‌های پور پیرار در اینجا نقد شده ما شدیم بی‌ شعور و بی‌ ادب. تحصیلات، دانش، آگاهی‌‌های علمی‌ و دروغ‌های کسی‌ را نقد کردن نامش میشود ناسیونالیسم. پس بگذاریم هر بزرگی را که داریم قوم‌های بی‌ ریشه بدزدند و آنهایی را که نمیتوانند، مانند فردوسی و کوروش، را از کتاب‌های تاریخ محو کنند و هیچ استدلالی بر خلاف نظر دزدان نکنیم چون جنابعالی از بی‌ جوابی‌ به ما انگ بی‌ ادب میزنید. جنابعالی خبر ندارید که نگاه سیاستمدران ما هماهنگ با ضد ایرانیان پان باز مثل ترک و اعراب و استاد دروغینشان آقای شکنجه گر وزارت اطلاعات پور پیرار در جهت محو تاریخ ایران است. این مقاله دانش و روش این آقا را نقد کرده، جنابعالی به جای شعار دادن بفرمایید این مقاله را نقد کنید.
  
  پاسخ دادن
سارا

۱۷ آبان ۸۸ ساعت ۱۱:۳۸ ق.ظ

آقای ناصر پور پیرار حرفاتون خیلی خیلی مسخرست برو بمیر که تو یه ایرانی نیستی یه موجوده خود شیفته که نمیدونه چطوری ابراز وجودیت کنه تو آدم نیستی حیوانی که باید ببرنت باغ وحش

پاسخ دادن
خانه دار

۱۱ مهر ۸۸ ساعت ۱۰:۴۹ ب.ظ

من تازه با نظریات این آقا آشنا شده ام و باید بگویم که با گفته های ایشان نه کاملاً مخالفم و نه کاملاً موافق .

در واقع در بعضی جاها( مثل قبول واقعیت تخت جمشید به عنوان یک سازه ی ناتمام ) با ایشان کاملاً موافقم . زیرا من نیز بعد ازاولین دیدارم از این مکان با شکوه، نا خودآگاه چنین حسی را داشتم و بعید میدانستم که این تخته سنگ ها ،بقایای شهری به عظمت پرس پولیس باشد.

البته به همان اندازه هم با نظریات دیگر ایشان مثل قضیه پوریم و انکار وجودی حافظ و…..مخالفم .ولی به نظر من هیچ مخالفت ویا موافقتی نباید مانع ازآن شود که ما خدای نا کرده با تعصبی کور، گوش و چشم خود را به روی واقعیت ها ببندیم .

خیلی بهتر می شد اگر تبادل نظرات ، در یک فضای علمی وبا حضور کارشناسان واساتید متخصص دراین رشته انجام گیردتا همه ی مردم شاهد روشن شدن حقایق باشند.

در انتها باید بگویم :
این که عده ای از کارشناسان و دانشمندان کشور، به عنوان کم ارزش بودن این نظریه ها از پاسخ گویی به آن ها شانه خالی کنند،اصلاً کار درستی نیست.

مردم همیشه از نخبگان خود خواستار رفع ابهامات و سایه روشن واقعیت های تاریخی کشورشان هستند.

به امید روزی که بیا موزیم به جای فحش دادن ، با هم صحبت کنیم.(البته غیر از شما )

پاسخ دادن
- ایرانی؟
  
  ۲۸ آذر ۸۸ ساعت ۱۱:۱۰ ق.ظ
  
  بسیار به درک و شعور شما آفرین میگویم
  
  پاسخ دادن
ali

۲۷ تیر ۸۸ ساعت ۹:۱۱ ب.ظ

این آقا زیاد سواد نداره (مثلا میگه فوندانسیون).ولی این دلیل نمی شه هر کسی که سوادش از اون کمتره راجع بهش نظر بده . بزارید ببینیم دانشمندان باستان شناس جوابی دارند یا نه!

پاسخ دادن
- ایرانی؟
  
  ۲۸ آذر ۸۸ ساعت ۱۱:۱۰ ق.ظ
  
  شما داری؟
  
  پاسخ دادن
امیر

۳۰ خرداد ۸۸ ساعت ۴:۴۵ ب.ظ

با سلام
اینکه نوشته های استاد پور پیرار خواننده ندارد خنده دار است اگر اسم پور پیرار رو search بکنید متوجه میشوید که بیشتر از خواننده منتقد دارد که شمار آنها هم کم نیست اگر این خواننده ها بدون مطالعه ردیه نوشته اند پس نوشته هایشان به درد عمه های محترمشان میخورد.واین دلیل بر اهمیت بسیار بالای نظریات استاد است
دوم اینکه با توجه به گسترش اینترنت و درصد مطالعه در کشور ما خوانندگان استاد بسیار قابل توجه است
سوم اینکه شما که انتظار ندارید مهملاتی که در طول بیشتر از۴۰۰ سال در تاریخ وزبان و فرهنگ ما رخنه کرده است در مدت کوتاهی از میان برود با این همه گسترش حقایق پورپیراری بسیار چشمگیر است وامیدوارم نسل آینده با بهره گیری از این حقایق خط بطلانی به مزخرفات ۴۰۰ ساله بکشد.
اینکه شخصی به هر عنوان تاملی در تاریخی می کند که برای ما نوشته اند واین تاریخ آنچنان شیرین و دلفریب است که شک کردن به آن هم گناهی نابخشودنی محسوب میشود. نشانگر حس حقیقت یابی و نپذیرفتن کور کورانه او از داده هاست و قابل تحسین است
زمانیکه به کتابها واسناد و مقالات ارائه شده این شخص مراجعه می کنیم مجموعه دقیق از یافته هایی را میبینیم که برای اولین بار عاری از تقلید و تکرار است اسناد ارایه شده آنقدر دقیق است که کمتر کسی جوابی درمقابل آن دارد و زمانی که میبینیم برخی از اساتید به اصطلاح باستان شناس و ایران شناس چیزی جز فحاشی در آستین ندارند و برخی پشت پرده های دروغ و تزویر از یک سو سر بر آستین حقیقتهای یافته شده توسط استاد پور پیرار میسایند وازسوی دیگر بر انتشار مهملات اسرار میکنند (مراجعه کنید به لینک http://www.naria.ir/download/html.aspx?number=100 ) انسان حقیقت جو نمی تواند بدون فکر در رد و یا قبول ان داده ها تنها به احساسات میهن پرستانه اکتفا کند
آشنایی با ادله های استاد پور پیرار با فحاشی و رد بی چون و چرا و مراجعه به منابع قدیم( که در آنها معمولا اسنادی برای نوشته ها ارایه نشده) ممکن نیست. برای پا گذاردن در این کار زار نیاز به دور انداختن تمام احساساتی است که معمولا مانع بزرگی در مقابل دریافتهای علمی است همه دوستان می دانند که تعصب کلمه ای منفور در جوامع علمی است پس سعی کنید برای دریافت حقایق تعصب را کنار بگذارید واگر وقتش را داشته باشید مطالعه کتابها یا سایت آقای پور پیرار تنها راه رد یا قبول آنهاست و اگر وقتش رو ندارید یا رگ تعصبتان بسیار کلفتتر از حد نرمال است فعلا به دیدن سی دی” تختگاه هیچکس” که در لینک http://www.naria.ir/view/8.aspx?id=402 قابل دانلود است اکتفا کنید
سعی کنید هیچ چیز را جز خدا و کلامش مقدس ندانید .که اگر چنین باشد دچار شرک شده اید یادتان نرود روزی گالیله به خاطر رد قانونی که به قول شما “همه دنیا بدان اعتقاد داشتند و جزو مقدسات بود” نزدیک بود ناهار اون روز کشیشهای قرون وسطایی بشه من تنها چیزی که در بحثهای اخیر ملاحظه کرده ام نشانه هایی از تعصب و بی اطلاعی از مباحث مطرح شده و رجوع به همان منابعی است که خود آن منابع در کرسی اتهام قرار دارند
نگران نباشید دیدن مستندات( تختگاه هیچکس و طوفان نوح) ارایه شده تا به امروز کسی را نکشته است دنیایی که پورپیرار در مقابل دیدگان حقیقت بین میگشاید (البته بعد از گذراندن دوران کوتاهی از حیرت زدگی واحساس نفرت از دروغ) زیبا تر از توهماتی از نوع زرتشت و کورش و اشکانیان و… است

پاسخ دادن
- علی گنجه ای
  
  ۳۰ خرداد ۸۸ ساعت ۵:۴۶ ب.ظ
  
  من در ابتدا منظورتان را از پاراگراف اول نظرتان متوجه نشدم. یعنی هر چه فکر کردم یادم نیامد که جایی گفته باشم پورپیرار خواننده دارد یا ندارد…
  بعد کمی که دقت کردم فهمیدم که شما نام وبلاگ من (نوشته های بی خواننده) را جزو تیتر متن حساب کرده اید و یک پاراگراف در نقدش نوشته اید!!
  
  پاسخ دادن
  - امیر
    
    ۹ تیر ۸۸ ساعت ۳:۳۵ ب.ظ
    
    پس منظور شما از نوشته های بی خواننده نوشته های خودتان است من اشتباه متوجه شدم شما که اینقدر اعتماد به نفس دارید!!! چطور با نوشته های بی خواننده به جنگ پورپیرار آمده اید
    
    پاسخ دادن
    - علی گنجه ای
      
      ۹ تیر ۸۸ ساعت ۳:۴۶ ب.ظ
      
      ای شیطون! آفرین! این دفه دیگه درست فهمیدی!
      
      پاسخ دادن
- مهران
  
  ۵ خرداد ۸۹ ساعت ۱۰:۱۶ ق.ظ
  
  اولا ادعا‌های این آقا انقدر بی‌ ارزش است که حیف زمان که انسان بر آن صرف نماید. عقل سلیم می‌گوید که برای اتفاقی‌ که بیش از دو هزار سال پیش افتاده کسی‌ نمیاید یک ملت، تاریخ، زبان، شعر، ادبیات، بنا‌های تاریخی‌ و … بسازد. دوما تنها باری که ما دیدیم که در جایی‌ کوشش شد تا این کارها انجام شود ترکیه بود که آتاترک سعی‌ کرد تا یک ملت بسازد. هنوز هم دارند برای این ملت جعلی افتخار میتراشند و البته میدزدند. آخرین دزدی هم پور سینا است. ولی‌ هنوز هم با هزار تلاش زبانشان تعداد بسیار زیادی واژه فارسی دارد و دریغ از یک ادبیات کهن. حال، کدام عقل سلیم می‌پذیرد که برای پوشش یک واقع قدیمی‌ کسی‌ بخواهد و بتواند سعدی، فردوسی‌ حافظ، رودکی، بیرونی ، مولوی … سفارش دهد تا برای این ملت جدید شعر بگوید. این آقا عمق اشعار این بزرگان را نمیفهمد وگرنه می‌دانست شاعر و ادیب که چنین شعر‌هایی‌ بگوید سفارشی نیست، پدید آمدنی است. بر فرض که که این اتفاق در دو هزار سال پیش روی داده (از نظر بزرگی‌ وگرنه خشایار شا عده‌ای که قصد قتل عام یهودیان را داشته اند را کشته است) حال اگر یهودیان مایل به کتمان آن بودند خب این بخش را بی‌ سر و صدا از کتاب تورات خود حذف میکردند. این کار که آسان تر از ساختن یک کشور به این بزرگی‌ بود.
  
  هیچ یک از دانشمندان مطرح حاضر نیست به ادعا‌های خارج از عقل و بی‌ پایه دانشمند جعلی که حتا دیپلم دبیرستان هم ندارد پاسخ دهد، زیرا که پاسخ آن در غیر عاقلانه بودن این اراجیف است. کسانی‌ هم که پاسخ داده اند تا جائکه من دیده‌ام توهینی نکرده اند. بر عکس نوشته‌های استاد زیر دیپلم با توهین‌های بسیار همراه است.
  
  پاسخ دادن
سامان

۳۰ خرداد ۸۸ ساعت ۴:۲۲ ب.ظ

با سلام
گذشته از همه نوشته های قابل احترام شما هیچکدام نظریه علمی در رد یافته های پور پیرار نیست من خود خیلی خوشحال می شوم کسی بتواند جواب این شخص را علمی بدهد به قول شما کسانی که خود دستی بر آتش داشته اند سکوتشان نه به دلیل کم ارزشی نوشته های پورپیرار بلکه برعکس همه اساتید بنام از پورپیرار قبل از انتشار نوشته های بهت آور با احترام یاد میکنند. وبعد از آن هم بعضی دو گانه از یک سو با عرض ارادت واز سوی دیگر با ردیات مخفیانه ویا سکوت مطلق منتظر زمانی نامعلومند
آقایان یار شاطر و یا حقی از این دسته اند
http://www.naria.ir/download/html.aspx?number=100
پس لطف بفرمایید دلایل علمی بر رد یافته های ایشان ارئه دهید چون نوشته های شما در مورد بزرگی سعدی زمانی درست است که وجود داشته باشد
و تکرار مکررات هم چاره کار نیست چون برای وجود سعدی وحافظ نیاز به اثبات علمی وجود شهری به اسم شیراز قرن هفتم وهشتم داریم
من پیشنهاد میکنم به جای تهلیل رفتارهای شخصیتی پورپیرار به اثبات کامل بودن تخت جمشید بپردازید. هیچ دانشمندی به دلیل اخلاق بد نظریه اش رد نمیشود .
متاسفانه در نوشته های کاملا مغرضانه شماو دشمنان پورپیرار دلیل علمی برای رد نظرات ایشان ارائه نمیشود و فکر نمی کنم با هزار مشت خاک بردهان پورپیرار هم بتوان کامل بودن تخت جمشید رو ثابت کرد .
در ضمن عدم حمایت دولتمردان هم دلیل بر رد نظریاتش نیست
یا شاید فکر میکنید آقای خامنهای استاد باستان شناس یا تاریخ شناس است .
مطمئن باشید با این نوشته ها به حقانیت نوشته های وی کمک میکنید
شما رو دعوت میکنم بعد از دیدن سی دی تختگاه هیچکس با ردیه ای بر آن خود را اثبات کنید

پاسخ دادن
کورش بزرگ

۳ خرداد ۸۸ ساعت ۲:۲۹ ب.ظ

من به گذشته افتخار میکردم ولی و قتی میبینم شخصی میاد و گذشته رو زیر سوال میبره و این همه آدم به اصطلاح ادیب وباستان شناس حرفی برای گفتن ندارند ، آدم خجالت میکشه…
من خودم رفتم و خوندم کتابهارو و خیلی چیزا که نمیدونستم رو فهمیدم ناراحتم که خودمون رو سال ها گول زدیم …به یکی ترک خر گفتیم و به دیگری بیغیرت کفتیم و خودمونو خدای باستان فرض میکردیم ولی یک لحظه هم به لقب خودمون که پارس یا همان پارس کردنه فکر نکردیم لقبی که وقتی سربازان به قول خودمون فارس، به جایی میرفتند به جای تحقیر ،اقوام اون منطقه به کار میبردند و فرار میکردند که مبادا ما اونارو گاز نگیریم…. این خیانت رو خودمون(بزرگان فعلی پارسی که پشت میزند) به خودمون کردیم …با این گذشته که داشتیم همه رو مسخره کردیم و حالا که مشتمون باز میشه با چه رویی به روی سایر قومهای هموطن نگاه کنیم؟؟؟
پورپیرار مارو بی آبرو کرد ولی ازش ممنونم که نذاشت بیش از این خر بمانیم

پاسخ دادن
- چیستا
  
  ۲۳ آبان ۸۹ ساعت ۱:۱۷ ق.ظ
  
  نه عزیزم پورپیرار کسی رو جز خودش بی آبرو نکرد. اگه می بینی همه ساکتن برای این نیست که جواب ندارن. پورپیرار مثل یک بچه است که یک کلمه یاد گرفته: نیست نیست نیست و دائم همین رو تکرار میکنه. اگر کسی ادعا کند که شب روشن است و ماست سیاه، حتما ما باید خجالت بکشیم که تا حالا این رو نفهمیدیم و آفرین به کسی که با یک ادعا (تاکید می کنم ادعا و نه استناد) ما را از خریت دراورد. کوروش بزرگ عزیز مجبور نیستی برای اثبات جعلی بودن همه چیز با یک اسم جعلی و با جعل اینکه طرفدار ایران هستی، حرفات رو بزنی یه خورده شجاعت بد نیست همین پورپیرار یاد بگیر همه چیزش نصف همه س ولی شجاعتش و اعتماد به نفسش صد برابر دیگران.
  
  پاسخ دادن
علی

۱۶ اسفند ۸۷ ساعت ۴:۱۶ ق.ظ

سلام.
اینکه پورپیرار از کجا اومده و می خواد به کجا بره، همش بهانس. اگر کسی به قول مرتضی مایه داره بیاد و ثابت کنه که تخت جمشید تمام شده. این گوی و اینم میدون.
آخه بابا ببیمید این مهرداد مشهد چی نوشته؟
~من فرض را بر این میگذارم که اولا نظام جمهوری اسلامی جهت از بین بردن اقبال جامعه نسبت به تاریخ کهن و دلاوریهای کوروش کبیروآیین زرتشت قسمتهایی از تخت جمشید رو عمدا تخریب ، تعویض ، گم و گور وناقص کرده و نیز جابجایی هایی رو صورت داده تا بتونه به ما بگه اینجا اصلا ساخته نشده~
واقعا زشته. بهتر نیست برید و به دنبال فرضهای یه کم محال تر بگردین؟ لااقل ۵۰۰ تا عکس از تخت جمشید روی سایت دانشگاه شیکاگو هست که مال ۸۰ سال پیشه و میتونید همه رو با حال حاضر تخت جمشید مقایسه کنید. به جای حرف زدن برید و یه کم تحقیق کنید.
شما هم جناب گنجه ای، از این نوشته تان بسیار شرمسار شدم:
~حتی این روزها در فکر این بودم که همین نوشته را هم حذف کنم چون معمولا کسانی که برایم کامنت میگذارند از تیپ فکری/شخصیتی کامنت بالایی هستند.~
این همه کامنت هم فکر و هم تیپ فکری خودتان شما را به ادامه دادن این نوشته ها ترقیب نکرد، اما تا یکی خواست مخالف به زود گفتید باید حذفش کنم؟ این دیگه آخرشه بابا.
برای اینکه به خوانندگان این سایت هم حالی بدهمف آدرس وبلاگ بررسی تخت جمشید رو می دم تا برید و دلایل محکم نیمه کاره بودن تخت جمشید رو بخونید.
http://www.bigfalse.blogfa.com

پاسخ دادن
Arash

۱۶ اسفند ۸۷ ساعت ۳:۵۰ ق.ظ

سلام راستش اصلا نمی خام بی ادبی کرده باشم ولی خیلی پیاده ای. از اون نوعی که هرگز به عظمت بررسی های دوران ساز استاد پورپیرار پی نبردن و نمی برن. آدرس یه سایت هوادار استاد گذاشتم حالشو ببری!

پاسخ دادن
مرتضی

۱۶ اسفند ۸۷ ساعت ۲:۵۹ ق.ظ

عمو جان این اطوارها چه فایده دارد؟ ایشان با ده ها دلیل و از جمله تصاویر هوایی پنجاه سال پیش نخست ثابت کرده اند که شیراز قبل از عهد کریم خان بر زمین نبوده و سپس با درستی و قوت نتیجه گرفته اند هر متنی که از شیراز ماقبل عهد کریم خان خبری دهد، بدون تردید جعلی است. حالا تو هم اگر مایه ای داری و یاآدم مایه داری می شناسی ثابت کن که شیراز یک شهر قدیمی است ولی نه از روی همان نوشته های کاغذی جعلی و اگر از عهده این کار بر نمی آیید همان بهتر که خاموش شوید و آبروی خود را بیش از این نریزید.

پاسخ دادن
- چیستا
  
  ۲۳ آبان ۸۹ ساعت ۱:۱۲ ق.ظ
  
  من اصلا مشکلی ندارم که شاهنامه و غزلیات حافظ و سعدی و همه و همه جعلی باشند و ساخته سه دهه اخیر. مهم این است که وجود دارند تو را به خدا به اقای پورپیرار بگویید سرایند واقعی این اشعار را معرفی کند تا ما ادیبان و بزرگان معاصرمان را بشناسیم و دستشان را ببوسیم و اینقدر در گمنامی نماند و ما آثارشان را به افراد ۷۰۰-۸۰۰ سال قبل نسبت بدهیم. و تو را به خدا معمارانی را که یک شبه یک شهر مثل شیراز با تخت جمشید و نقش رستم و این همه کتیبه می سازند و این همه دانشمند را یک جا گرد می آورند معرفی کنید تاهمه ملت از وجودشان بهره ببرند.
  
  پاسخ دادن
احمد

۲۴ بهمن ۸۷ ساعت ۶:۰۹ ب.ظ

خسته نباشید، میون مطالبی که شیوه ی کار پورپیرار رو بررسی کردن، مطلب شما از بهترین ها بود.
چند سایت به نوشته های پورپیرار پاسخهای خوبی میدن اما کافی نیست، همونجور که از یادداشت های این مطلب پیداست، این یه جریان گسترده ست که طیفی از تجزیه طلبان، قومیت گراها و حتی برخی از اسلام گراها اون رو پوشش میدن.
ظاهر قضیه اینه که پورپیرار میخواد اختلاف ها رو از بین ببره و وحدت اسلامی ایجاد کنه؛ اما در عمل، تجزیه طلبان و دشمنان خارجی بیشترین مشتری نوشته های پورپیرار هستن!

پاسخ دادن
- علی گنجه ای
  
  ۲۴ بهمن ۸۷ ساعت ۶:۲۶ ب.ظ
  
  ممنون از لطفتون
  
  پاسخ دادن
شائشی

۱۳ بهمن ۸۷ ساعت ۱:۱۴ ب.ظ

به نظر من ناصر پور پیرار یک منتقد واقعی است و این تنها وقتی قابل باور است که ما نقد را مخرب بدانیم. اصولا هر نوع نقد سازنده به شدت احمقانه است. نقد باید مخرب باشد. باید بنیان توهم را فرو بریزد و به نظر من پور پیرار این کار را کرده است و بنیان توهم پان فارسیسم و پان ایرانیسم را فرو ریخته است. تمامی ادبیات فلسفی و علوم اجتماعی از نیچه گرفته تا فیلسوفان جدیدی مانند ژیژک و ژان لوک نانسی و غیره، تایید کننده آرای پورپیرار در رابطه با تاریخ هستند. این فیلسوفان همگی بر این باورند کا تاریخ را ملت ها می سازند و هیچ تاریخی به معنای واقعی آن وجود ندارد. پان فارسیسم و پان فارسیسم متهم اصلی جعل تاریخ ایران است. تاریخی که در آن زبان فارسی به سروری می رسد. زبانی که شعر آن افتخار می کند از زبان عربی استفاده کرده است بخصوص این موضوع در رابطه با سبک عراقی کاملا مشهود است. در این سبک استفاده از کلمات عربی و اشعار عربی مایه افتخار شاعران بزرگی مانند سعدی و حافط و مولوی و غیره بوده است. بیایم یک ک از این توهم تمدن عظیم فارسی بیرون بیاییم

پاسخ دادن
- مهدی
  
  ۳۱ اردیبهشت ۸۹ ساعت ۸:۲۸ ب.ظ
  
  خوشبختانه ایرانیان آریایی از هر نژاد وقومی که باشند سالیان سال است که در برابر هجمه های ددمنشانه و از این بدتر ایستادگی کرده و حتی از جان خود برای مام میهن مایه گزارده اند. کسانی مانند تو و پورپیرار (ناصر بناکننده عضو اخراجی حزب توده به دلیل کلاه برداری) کوچکتر از آن هستید که بتوانید در برابر سیل خروشان خشم ایرانیان چه آذری؛ کرد؛ بلوچ؛ پارس و لر بر پای لرزان خود باقی بمانید. زهی خیال باطل!
  
  پاسخ دادن
  - shnekey
    
    ۱ خرداد ۸۹ ساعت ۱۲:۳۷ ق.ظ
    
    چه مسخره است که میگی:ایرانیان آریایی از هر قوم و نژاد.این یعنی چی؟بالاخره آریایی هستند یا از اقوام دیگر؟مگه زوره که اعراب و ترکها را آریایی بدانید.اینها نه ایرانی هستند و نه اریایی.
    
    پاسخ دادن
ماجد

۱۲ بهمن ۸۷ ساعت ۵:۱۲ ب.ظ

دوست گرامی نمی دانم ایام سربازی وقتی برای شما گذاشته که به مسائل دیگر و سایتتان بپردازید یا نه !
مطالبتان در مورد آقای پورپیرار را خواندم من در مجموع بیشتر نوشته های وبلاگ وی و کتابهایش را خوانده ام بسیاری از مطالبش را قبول کرده ام و بسیاری را نیز قابل قبول نمی دانم مطلب شما در مورد وی نیز نکات جالب توجهی داشت .
مطالب مطرح شده ی وی به نحوی است که نمی توان در مورد آنها حکمی کلی داد مثلا انهدام کامل حیات در منطقه نجد ایران و بین النهرین یا خالی شدن دو هزار ساله ی آن به هیچ وجه با عقل سازگار نیست اما کشتار پوریم فقط در مقیاسی که در تورات آمده محتمل است یا اثر باستانی تاق بستان به قول ایشان یک اثر یونانی و هلنی است و برای ادعایش دلایل جالبی هم آورده است در این زمینه یکی از نظر دهندگان وبلاگش به نام آقای اتفاق در این زمینه تحقیقی انجام داده که فایل پی دی اف آن را من هم دریافت کرده ام که موارد قابل اهمیتی در مورد هلنی بودن ایین اثر و نه ساسانی بودن آن در بر دارد خواستم نظر شما را در این مورد بدانم .
در ضمن نشانی وبلاگی که از آن طریق می توانید به این فایل دسترسی پیدا کنید :http://www.ekhbar.blogfa.com/
ارادتمند ماجد از سقز کوردستان

پاسخ دادن
- علی گنجه ای
  
  ۱۲ بهمن ۸۷ ساعت ۵:۳۴ ب.ظ
  
  ماجد جان،
  راستش تا همینقدر هم از وقتی که برای پورپیرار گذاشته ام پشیمانم. تصورم این است که باید همان موقع که فهمیدم دغدغه پورپیرار کشف حقیقت نیست و در نوشته هایش، اولیه ترین اصل کار علمی، که همان امانت در نقل قول باشد، را هم رعایت نمیکند، باید کنارش میگذاشتم و وقتم را به کارهای مفیدتری اختصاص میدادم.
  حتی این روزها در فکر این بودم که همین نوشته را هم حذف کنم چون معمولا کسانی که برایم کامنت میگذارند از تیپ فکری/شخصیتی کامنت بالایی هستند.
  در مورد آن مقاله در باب طاق بستان، اگر حوصله اش را داشتید، بد نیست از راه دور بنشینیم و با هم منتخبی از نوشته را با دقت تجزیه و تحلیل کنیم. شاید نتیجه اش جالب شد.
  
  پاسخ دادن
  - شاور
    
    ۳۱ اردیبهشت ۸۹ ساعت ۷:۰۹ ب.ظ
    
    شما که مدعی نقد و بررسی علمی هستید لطف کنید و با ارائه سند و مستدل ( نه آنگونه که خود تصور کرده اید با نقل چند واسطه) روش تحقیق ایشان را برای خواندگانتان بررسی نمایید. نق زدن و دلشوره وطن وطن کردن یا پنهان شدن در پشت عناوینی چون تجزیه طلبی، پان ترک ، پان عرب، اسلامیست و از این دست تنها نشانه خالی بودن چنته تان در برخورد علمی است. تمام اساتیدی که شما از ایشان یاد کردید نیز جز دست خالی و دندان قرجه کردن چیزی دز دست ندارند.
    
    پاسخ دادن
  - بهرام
    
    ۳ خرداد ۸۹ ساعت ۱:۲۵ ق.ظ
    
    عزیز پاک نکنی یه موقع این پست رو! به [...]ها محل نذار…
    
    پاسخ دادن
    - علی گنجه ای
      
      ۳ خرداد ۸۹ ساعت ۶:۰۹ ق.ظ
      
      نه!
      این رو دو سال پیش نوشتم. اگه میخواستم پاک کنم تا حالا کرده بودم
      
      پاسخ دادن
کورش دروغی به بزرگی تاریخ

۱۲ بهمن ۸۷ ساعت ۱:۳۱ ق.ظ

البته لازم به ذکر است که رد نظرات یک نویسنده در مورد موضوعی خاص را نباید با گلچینی دلخواه از مطالب آن نویسنده انجام داد . شاید برخی مطالب و نظرات ایشان درست نباشد ولی در مورد ایرادات و نقصهای کشف شده در معماری تخت جمشید چه پاسخی دارید . درمورد نقوش نیمه کاره سربازها و نیزه ها و سرستونها و …. چه پاسخی دارید . در مورد کتیبه های جعلی داریوشی نصب شده در تخت جمشید چه پاسخی دارید . البته از نوشته هایتان معلوم است که به خاطر به خطر افتادن هویت فارسها اینگونه یک طرفه به قاضی رفته اید . باشکوه خواندن یک بنای نیمه کاره توهین به مردم است یا اطلاع رسانی به انها ؟؟؟؟ چرا باید فکر کنیم که کورش مصلح تاریخ بشر بوده با کدامین سند و مدرک ؟ آیا تنها سند شما همان نوشته های اریک اشمیت و امثالهم نیست …. و یا منظورتان نوشته های ویل دورانت است که معلوم نیست منبع و ماخذ ایشان درخصوص نوشته هایشان چیست !! بس است اینهمه تظاهر به تمدن و پیشرفت. اگر هخامنشیان آنگونه که ادعا می شود بودنند تا حالا باید به حکومت خود ادامه می دادند.

پاسخ دادن
مهرداد مشهد

۱۴ آبان ۸۷ ساعت ۸:۰۵ ب.ظ

با سلام خدمت دوستان
بنده فیلم تختگاه هیچکس رو دیدم . می خواستم یک نکته بسیار مهم رو بگم . همه می دونیم فرض محال ، محال نیست.من فرض را بر این میگذارم که اولا نظام جمهوری اسلامی جهت از بین بردن اقبال جامعه نسبت به تاریخ کهن و دلاوریهای کوروش کبیروآیین زرتشت قسمتهایی از تخت جمشید رو عمدا تخریب ، تعویض ، گم و گور وناقص کرده و نیز جابجایی هایی رو صورت داده تا بتونه به ما بگه اینجا اصلا ساخته نشده . خواهشمندم به این نکته توجه کنید که اینکارها انجامش نه دور از ذهن هست و نه از حکومت جمهوری ولایت فقیه بعید .یک تئوری طراحی شده قبلی که به مرور زمان انجامش دادن. دوم اینکه هیچ بعید نیست در اثر کندو کاو های غیر اصولی قسمتهایی از تخت جمشید مثل یکی از پایه گردونهای دربها که تو فیلم پورپیرار اومده ، زیر فشار بیل و کلنگ و تیشه خراب شده باشه و به همین ترتیب بقیه قسمتها . ولی من فرض اول رو ارجح تر از فرض دوم میدونم هر چند فرض دوم رو هم نمیشه بکلی رد کرد و نادیده گرفت . دوستان خوبم از این نظام جمهوری اسلامی هر کاری بر میاد . اگر یک روزی هم دکترسروش توبه کنه و بگه قرآن کلام خدا بوده و اونوقت این نظام خواهد گفت : دیدید کوروش که آخر فلسفه بود بازگشت به دین اسلام ، پس ما راست میگیم و مردم نیزغافل از اینکه این یک توطئه طرح ریزی شده قبلی بین سروش و نظام باشه. و امثا ل این موارد متعدد میشه بازگفت و حدث زد. فرض محال محال نیست .

پاسخ دادن
آنتی پورپیرار

۱۲ خرداد ۸۷ ساعت ۵:۱۱ ب.ظ

جناب گنجه ای عزیز

با سلام
و ضمن عرض پوزش ، نام منبع در انتهای مقاله گنجانده شد. امیدوارم که در تمامی شئونات زندگی موفق باشید.

آنتی عزیز
ممنون از حسن توجه و سرعت عملتان،

پاسخ دادن
سعید

۳ خرداد ۸۷ ساعت ۹:۲۷ ق.ظ

سلام

ممنون از مطلبت
بنده تا حدودی با ایشون آشنایی دارم و خیلی ها رو هم دیدم که با ایشون هم عقیده هستند . ولی در کل فکر نمی کنم ایشون اون قدر مدارک محکم و معتبری داشته باشه .

البته نظر شخصی من اینه که مشکل از ما مردم ایرانه چون عادت کردیم به گذشته ی خودمون الکی افتخار کنیم بدون اینکه الانمون رو درست کنیم .
بهتره بگم که ما دچار کمبود شدیم ، یک جور عقده داریم و میخوایم به وسیله تقدس بخشیدن به گذشته این کمبود رو جبران کنیم .
شاید شاهان گذشته ظالم بودند ولی این دلیل نمیشه که بگیم ایران بی تمدنه .
در کل این آدم زیاد سواد تاریخی نداره .

پاسخ دادن
farahad

۲ خرداد ۸۷ ساعت ۱۱:۱۶ ق.ظ

به این وب لاگ سر بزنید. جواب پورپیرار را داده است.
http://www.naria2.blogfa.com

دیده ام فرهاد جان،
ممنون از لینکت

پاسخ دادن
ناشناس

۱ خرداد ۸۷ ساعت ۹:۴۷ ق.ظ

بابا دمت گرم

پاسخ دادن
mehrankarzari

۳۱ اردیبهشت ۸۷ ساعت ۷:۱۸ ق.ظ

راستی فکر کنم تقریبا به تناقض مطلب قبل رسیدی؟
کورمان خوش گذشت ؟

پاسخ دادن
هشت پا

۳۱ اردیبهشت ۸۷ ساعت ۷:۱۶ ق.ظ

درود
با سپاس از زحمتی که کشیدی بابت این مطلب.
میدونی مشکل از زمانی شروع شد که روشنفکران چپگرای ایران دانسته یا ندانسته در خدمت خواست برادر بزرگترشون حزب کمونیست شوروی قرار گرفتند که تنها راه گسترش حزبشون رو در نابودی دین و وطن دوستی میدونستن جالب اینجاست که تمام آقایون چپگرای دیروز امروز در صف تجزیه طلبان قرار دارن!
نمیخوام دنبال تئوری توهم توطئه باشم ولی ساده انگارانه است اگر نیت این آدم رو تنها شهرت طلبی بدونیم شاید در آینده بیشتر در مورد انگیزه های این جور ادمها بدونیم.

طنز تاریخ در اینکه استالین که سالها زمان صرف از بین بردن ناسیونالیزم روسی در شوروی کرد درست زمانی که ارتش هیتلر رو در دروازه مسکو دید جنگ رو نه نبرد کمونیزم و نازیسم بلکه نبرد بزرگ میهنی نامید!
شاد باشی.

پاسخ دادن
mehrankarzari

۳۱ اردیبهشت ۸۷ ساعت ۷:۱۳ ق.ظ

حالا ه فهمیدم خیلی چیزای پراکنده ای که می دونستم هم مجتمع شد و اما :
به اعتقاد من این یارو(من ترجیح می دم از عنوان یارو به جای عناوین دیگه استفاده کنم) خیلی زیبا از چند نقطه ضعف ما استفاده کرده و انگشت گذاشته روی نقطه قوت ما جهل ، زود باوری ، شایعه پراکنی و شایعه باوری و عدم دقت در سخنانی که شنیده می کنیم و بیان می کنیم از ضعف و دانش گوینده هیچ آگاهی نداریم از صحت و سقم آن خبری نداریم اما چون فلانی یا فلان کسک گفته ما هم نقل می کنی وبد تر از آن آنچنان جدیت واعتقاد داریم که همه به صحت اون باور می کنند گیرم که این آقا راست بگه یهود اگه عرضه داشت یه فکری بری فلسطینمی کرد و اونجا رو هاپولی می کرد ملتی به بی عرضگی یهود من ندیدم اینان حتی از بودا و … هم بی عرضه ترن هیچ چیز درخشانی ندارن و تنها به افتخاراتی که توسط افراد دیگه براشون خلق شده دست می زنن و من فکر نمی کنم این یارو کمی به مخیلش فشار آورده باشهکه الان وقت خوبی نیست شاید در بهبوحه جنگ ایران و عراق کاری از پیش می برداما از اونجایی که قریب به ۵۰ % جمعیت ایران جوانند و از خصلت های جوای ملی گرایی است و اینکه الان هر آدمی یه کتاب جامع تاریخ ایران داره که حداقل یه نظر بهش انداخته کار به جایی نخواهد برد و من همموافق نظر شما هستم

پاسخ دادن
- امیر
  
  ۳۰ خرداد ۸۸ ساعت ۵:۰۳ ب.ظ
  
  آقای کار زاری اگر نوشته های شما رو قبول کنیم پس باید بپذیریم که در زمان رواج تاریخ جعلی ما آگاهی پدران ما از تاریخ و فرهنگ یک صدم ما هم نبوده و زمانیکه حتی یک دانشمند ایرانی در ۸۰ سال گذشته نمی بینیم که مستقلا در باب تاریخ هخامنشیان تحقیق کرده باشه پس دانشمندان جاعل غربی هر آنچه دوست داشتند به دلیل نقطه ضعف(جهل ، زود باوری ، شایعه پراکنی و شایعه باوری و عدم دقت در سخنانی که شنیده می کنیم و بیان می کنیم از ضعف و دانش گوینده هیچ آگاهی نداریم از صحت و سقم آن خبری نداریم اما چون فلانی یا فلان کسک گفته ما هم نقل می کنی وبد تر از آن آنچنان جدیت واعتقاد داریم که همه به صحت اون باور می کنندو… ) جامعه را به قبول آنها مجبور کردهاند
  اینکه ملت بی عرضه یهود بیشترین سهم منابع پولی دنیا را در اختیار دارد و در معملات سیاسی دنیا نقش آفرین اصلی است نشان میدهد شما دشمن خودتون رو هنوز نشناختید برای آگاهی بیشتر از واقعیت یهود بهتر است کتاب عهد عتیق آنها که تورات هم بخشی از آن جعلیات است رو مطالعه بکنید تا متوجه بشوید چرا خدا در قرآن آنها را لعنت می کند
  موفق باشید
  
  پاسخ دادن
mehrankarzari

۳۱ اردیبهشت ۸۷ ساعت ۷:۰۷ ق.ظ

حالا ه فهمیدم خیلی چیزای پراکنده ای که می دونستم هم مجتمع شد و اما :
به اعتقاد من این یارو(من ترجیح می دم از عنوان یارو به جای عناوین دیگه استفاده کنم) خیلی زیبا از چند نقطه ضعف ما استفاده کرده و انگشت گذاشته روی نقطه قوت ما جهل ، زود باوری ، شایعه پراکنی و شایعه باوری و عدم دقت در سخنانی که شنیده می کنیم و بیان می کنیم از ضعف

پاسخ دادن
فاطمه

۳۰ اردیبهشت ۸۷ ساعت ۱۰:۵۸ ق.ظ

کاملا موافقم!

پاسخ دادن