نوشته های بی خواننده

وقتی می‌بینم یک وبلاگ‌نویس (یا اصولا یک نویسنده) برای نوشته‌‌ی خودش ارزش قائل است و برای آن کلی وقت صرف می‌کند و زحمت می‌کشد، کلی لذت می‌برم.

امروز در جریان وبگردی، برخورد کردم به این پست لگو ماهی.

فکرش را بکنید! برای اینکه متوجه شود که تخت جمشید از ۷۰ سال پیش تا بحال چقدر آسیب دیده، رفته و تک تک عکس‌های موسسه شرقی دانشگاه شیکاگو را دانلود کرده (خیلی کار وقتگیری است) و با عکس‌های خودش مقایسه کرده و در اختیار من و توی خواننده قرار داده که بفهمیم مثلا فلان ریختگی فلان کتیبه‌ی تخت جمشید، همان هفتاد سال پیش هم وجود داشته و چیز جدیدی نیست!

نوشته‌های «احتمالا» مرتبط:

• باز هم رژه تشریف بردیم… این دفعه که باز دوشنبه شد و مجبور شدیم دوباره...
• رژه تشریف بردیم! توی همه‌ی پادگان‌های ایران، دوشنبه روز صبحگاه مشترک است. یعنی...
• ادامه‌ی جریان لوحه‌های عیلامی خزانه‌ی تخت‌جمشید دکتر ارفعی بر خلاف تصورم خیلی شوخ‌طبع و خوش‌مشرب بود....
• دیدار دکتر ارفعی پیش از ظهر رفتم دیدن دکتر ارفعی. دفترش در بلوار...
• تخت ابونصر – عکسها توجه: در پست قبلی (تخت ابونصر - معرفی محوطه...