سرای مشیر، در بازار وکیل شیراز، یکی از آن جاهایی است که حتما باید سر بزنید.
درست است که الان بیشتر مغازههایش بدلیجات بنجل میفروشند و از این مجسمههای سیاه مولاژ با طرح تخت جمشید؛ اما لابلای این بنجلفروشیها چند تا عتیقه/صنایع دستی فروشی پدر-مادر-دار هم هست که همیشه چیزی برای خریدن (یا قیمت کردن و حسرت خوردن) دارند.
آن قلمدان فولادی سمت چپ ویترین را سال ۸۵ میداد ۱۱۰ هزار تومان و امسال به ۱۰۰ هزار تومان هم راضی بود. فکر میکنم ده-دوازده سال دیگر بالاخره بخرمش!
همینجا توی سرا یک عتیقه فروش یهودی بود با یک مغازهی خیلی آشفته، خیلی دیدنی که این بار هر چه گشتم پیدایش نکردم. توی بساطش کلی دستنویسهای قدیمی داشت… قبالهی ازدواج و از این جور چیزها.
نوشتههای «احتمالا» مرتبط:
- بقعه هفت تنان شیراز شیراز اگر رفتید سری هم به اینجا بزنید...
- تخت ابونصر – عکسها عکسهایی از تخت ابونصر (مرتبط با پست قبلی)...
- تخت ابونصر – معرفی محوطه باستانی یک تپه/قلعه باستانی مربوط به دوران سلوکی تا ساسانی...
- تخت ابونصر – نگاهی به دقت صادق هدایت در توصیف یک اثر باستانی بررسی ارتباط یک داستان صادق هدایت با محوطه باستانی تخت...
- سیبیل سرباز قاجاری افت سطح هنر سنگتراشی از هخامنشی تا قاجاری...
sajjad
۳ بهمن ۹۰ ساعت ۱:۳۹ ق.ظ
ba salam ye shomare tamas az saraye moshir mikham ke ye tablohaye ghashangi be ab va shen dashtan azeshon bekharam lotfan komakam konid.ellatesham iyne ke man shomali hastam nemitonam beram ounja .age lotfan behem email bezanid mamnoon misham
علی گنجه ای
۳ بهمن ۹۰ ساعت ۱:۵۸ ق.ظ
آخه بازار مشیر که یه سازمان نیست مثلا یه روابط عمومی داشته باشه شما زنگ بزنی بهش. یه تعداد مغازه ن هر کدوم برای خودشون مستقلن.
بهترین کار اینه که زنگ بزنی ۱۱۸ شیراز (فکر کنم باید ۰۷۱۱ رو بگیری و بعدش هفت تا سه اگه عوض نشده باشه) ازشون بپرسی تلفن یکی از مغازه های سرای مشیر رو بهت بدن
mahsan,hengameh
۱۷ آذر ۹۰ ساعت ۹:۳۳ ب.ظ
salaaaaaaaaaaaaaaaaaam
ma darim makete in bazaro dorost mikoniiiiim kheili khoshgel shode
سارا خدابنده
۲۵ شهریور ۹۰ ساعت ۶:۱۸ ب.ظ
با سلام به نظر من مکان هایی تاریخی مانند سرای مشیر نباید مانند بازار معمولی در آن پا کوبیده شود ، تردد شود چون تخریب تدریجی آنرا تسریع میکند میبایست بصورت موزه از چنین بناهایی نگهداری شود کف پوش بنا، آجرها وپله ها، درب های قدیمی آن باید برای آیندگان حفظ شود.حیف است که اینقدر نسبت به میراث فرهنگی خود بی تفاوت هستیم!
محمدحسین جهانبهنی
۱۵ شهریور ۸۹ ساعت ۱۰:۱۷ ب.ظ
با سلام و درود .سرای مشیر همیشه برای من خاطراتی را به ارمغان میاورد که مرا خوشحال مینماید.از حضرتعالی متشکرم.
سورملینا
۱۶ آبان ۸۷ ساعت ۱۱:۱۸ ق.ظ
منم خیلی دوست دارم سراغ اینجور مغازه ها برم. اینهایی که خنزر پنزر دارند ! همسرم همیشه می گه تو اولین زنی هستی که من توی عمرم دیده ام که هیچوقت پشت ویترین طلافروشی وای نمیسی ! آخه می دونید، اکثر مغازه ها جنس هاشون مثل همه. باید سراغ جاهایی رفت که جنس هاشون خیلی متفاوته. اینهایی که وسایل قدیمی و عتیقه دارند. مثل فانوس های صد سال پیش ! من که وقتی می رم اصلا زمان رو گم می کنم. هم از این نظر که نمی فهمم چند ساعته که اونجام و هم از این نظر که اینقدر غرق می شم که خودمو می برم به زمان استفاده از اون وسایل قدیمی. و اینکه اگه من اون زمان بودم، از این چه استفاده ای می کردم.
sajjad
۳ بهمن ۹۰ ساعت ۱:۴۱ ق.ظ
salam emkanesh hast age az saraye moshir shomare tamasi darid be hem bedid
دینا
۱۵ آبان ۸۷ ساعت ۳:۳۲ ب.ظ
یادم باشه این دفعه رفتم شیراز سرای مشیر برم – ممنون