آخرهای خدمت، سربازها ته دفترچههای همدیگر یادگاری مینویسند. معمولا چیزهایی مثل این:
و این:

توصیه:
در صفحه «از سربازی
» مطالب و توضیحات بیشتری پیدا میشود. بد نیست سری هم به آنجا بزنید.
آخرهای خدمت، سربازها ته دفترچههای همدیگر یادگاری مینویسند. معمولا چیزهایی مثل این:
و این:

توصیه:
در صفحه «از سربازی
» مطالب و توضیحات بیشتری پیدا میشود. بد نیست سری هم به آنجا بزنید.
سورملینا
۱۴ اردیبهشت ۸۸ ساعت ۱۲:۴۲ ق.ظ
سلامتی رفیقایی که از پل نامردی رد نشدند و تو دریای مردونگی غرق شدند!!!
علی گنجه ای
۱۴ اردیبهشت ۸۸ ساعت ۸:۴۵ ق.ظ
این دو تا که گفتی مال ته دفترچه نیستن. مال عرق خوری هستن!
سورملینا
۱۴ اردیبهشت ۸۸ ساعت ۱۲:۴۱ ق.ظ
به سلامتی سه کس…. غریب و سرباز و بی کس
ایران
۹ اردیبهشت ۸۸ ساعت ۲:۲۲ ب.ظ
به چاله چوله عشقت شکست شافنرم… این یک مصرح از غزلی به نام “غزل شوفری” طبق نامگزاری روزنامة فکاهی توفیق است که شاید چهل سال پیش منتشر شد. منظورم از این یادآوری این است که “ابتذال” را چگونه مشخص می کنیم مگر نه که هزار حرف جدی مردم به زبان طنز بیان و مؤثر می افتد…
من از هردو نمونه خوشم آمد اولی بخاطر “خط قرمز” یک دوستی اما به زبان بی تکلف مردمی. برخلاف زبان هزارتوی “نخبگان” و دومی که نوعی درس مقاومت است برای کسانی که در قله اگر شکست می خورند باید بدانند که هنوز حق و مسئولیت دارند تا در مراحل بعدی تسلیم نشوند.
از علی گنجه ای بخاطر آوردن این نمونه متشکرم
علی گنجه ای
۹ اردیبهشت ۸۸ ساعت ۷:۵۵ ب.ظ
آن دومی به نظر خودم هم جالب بود. یک جور مرام که خلافکارها به آن بدجوری اعتقاد دارند.
ماجد
۹ اردیبهشت ۸۸ ساعت ۱۲:۳۳ ق.ظ
جناب سروان تعجب می کنم یعنی در قسمت شما هم چنین دفترچه های مبتذلی وجود دارد ؟! یا فقط مربوط به سرباز صفرهای بیچاره است ؟
بنده که خوشبختانه در نیروی هوایی بودم و بعد از گذشت سالها هنوز اندکی از کلاس بالای نیروی هوایی زمان اعلیحضرت موجود بود !
علی گنجه ای
۹ اردیبهشت ۸۸ ساعت ۷:۵۴ ب.ظ
هاهاها! نه! افسرها که دفترچه ندارند… مال همان سرباز صفرهاست!
مهران
۸ اردیبهشت ۸۸ ساعت ۵:۴۲ ب.ظ
جان عجب امضایی خیلی باحاله