اشکدان

قدیم‌ها سفر رفتن شوخی نبوده و کسی که می‌رفته، کمِ کم چند ماهی از خانه دور بوده و خبر هم که حکم کیمیا را داشته است. آن وقت‌ها ملت ظرف‌هایی داشته‌اند به نام «اشکدان» با شکل‌ها و طرح‌های مختلف. کسی که (معمولا خانمی که) سفرکرده‌ای داشته، در زمان سفر اشک‌هایش را توی اشکدان جمع می‌کرده و بعد از به سلامت برگشتن یار سفرکرده، به نشانه علاقه و پایبندی به او نشان می‌داده یا هدیه می‌کرده.

چندتا از این اشکدان‌ها توی موزه‌های مختلف ایران هست مثلا توی موزه‌ی چهلستون و موزه‌ی کلیسای وانک. این یکی را در موزه‌ی مردم‌شناسی کاخ گلستان پیدا کردم:

عکس اشکدان

* شعر «حراج اشیای گریه‌آور» را هم از عباس صفاری بخوانید.

۳۶ Comments

  1. Roya 22 مارس 2018
    • فؤاد 09 سپتامبر 2018
  2. abbas 03 ژوئن 2015
  3. abbas 03 ژوئن 2015
  4. abbas 03 ژوئن 2015
    • فریدنی 03 ژوئن 2015
    • شیما 07 آوریل 2016
  5. پریا 25 آوریل 2012
  6. مصطفی 28 می 2011
    • علی گنجه ای 28 می 2011
    • فریدنی 30 نوامبر 2011
  7. سورملینا 08 مارس 2009
  8. سورملینا 08 مارس 2009
  9. امیر 07 مارس 2009
    • دینا 08 مارس 2009
  10. داود 05 مارس 2009
  11. دینا 05 مارس 2009
    • مهران 05 مارس 2009
  12. ایران 05 مارس 2009
    • علی گنجه ای 05 مارس 2009
      • فاطمه 05 مارس 2009
    • سورملینا 08 مارس 2009
  13. فينگيل بانو 04 مارس 2009
    • فاطمه 04 مارس 2009
    • علی گنجه ای 04 مارس 2009
      • فينگيل بانو 07 مارس 2009
    • دینا 05 مارس 2009
      • فينگيل بانو 07 مارس 2009
  14. فينگيل بانو 04 مارس 2009
    • فاطمه 04 مارس 2009
  15. ناشناس 04 مارس 2009
  16. مهران 04 مارس 2009
  17. فاطمه 03 مارس 2009
    • فينگيل بانو 04 مارس 2009
  18. کچلچه 03 مارس 2009

Leave a Reply